Ο Πόνος του να Μην Σε Βλέπουν – Όταν Υπάρχεις αλλά Κανείς δεν Σου Δίνει Προσοχή

Υπάρχουν στιγμές που μιλάς, φωνάζεις, δίνεις…
και αισθάνεσαι ότι κανείς δεν σε βλέπει πραγματικά.

Ο πόνος αυτός δεν είναι απλώς μοναξιά.
Είναι η αόρατη πληγή της ψυχής, όταν η παρουσία σου περνά απαρατήρητη,
όταν οι λέξεις σου γλιστρούν σαν αέρας και κανείς δεν τις αγγίζει.

Πόσο πονάει;

• Όταν θες να μοιραστείς τη χαρά σου και κανείς δεν την καταλαβαίνει.

• Όταν ζητάς βοήθεια και η απουσία της ανταπόκρισης σε πληγώνει.

• Όταν νιώθεις ότι η καρδιά σου υπάρχει μόνο για σένα, χωρίς αντανάκλαση στον κόσμο γύρω σου.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξει;

1️⃣ Να εκφράζουμε την ύπαρξή μας με θάρρος – ακόμα κι αν δεν μας βλέπουν όλοι, ας δώσουμε φωνή στη δική μας αλήθεια.
2️⃣ Να αναζητούμε αυτούς που μας βλέπουν – όχι μόνο όσους κοιτάνε, αλλά όσους καταλαβαίνουν και νιώθουν μαζί μας.
3️⃣ Να φροντίζουμε την αυτο-αναγνώριση – η πιο μεγάλη αναγνώριση είναι να δίνουμε εμείς αξία στον εαυτό μας.
4️⃣ Να μη φοβόμαστε να φύγουμε από όσους μας αγνοούν – η καρδιά μας αξίζει να είναι σε χώρους που την βλέπουν και την αγαπούν.

Όταν κάποιος μας βλέπει πραγματικά, δεν χρειάζονται πολλά λόγια.
Η αληθινή ματιά του αρκεί για να νιώσουμε ότι η ύπαρξή μας μετράει, αξίζει, αγαπιέται.