Για την απόρριψη, τις “κλίκες” και την ανθρωπιά

Είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου
να διαλέγει με ποιον θέλει να κάνει παρέα.
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ταιριάζει με όλους.
Αυτό είναι σεβαστό.

Αλλά άλλο η επιλογή
και άλλο η απόρριψη.

Όταν οι άνθρωποι φτιάχνουν κλίκες,
όταν κοιτιούνται μεταξύ τους
και αφήνουν κάποιον απ’ έξω,
όταν απομονώνουν, αγνοούν ή μειώνουν,
τότε δεν μιλάμε για δικαίωμα —
μιλάμε για σκληρότητα.

Η απομόνωση πονάει.
Δεν φαίνεται πάντα,
αλλά αφήνει βαθιά σημάδια.
Και είναι απάνθρωπο
να κάνεις τον άλλον να νιώθει αόρατος,
σαν να μην αξίζει χώρο.

Δεν χρειάζεται να αγαπάς όλους.
Χρειάζεται όμως να μην πληγώνεις.
Δεν χρειάζεται να κάνεις παρέα με όλους.
Χρειάζεται όμως να μην αποκλείεις.

Ο σεβασμός δεν κοστίζει τίποτα.
Η καλοσύνη δεν αφαιρεί τίποτα.
Και η ανθρωπιά φαίνεται
όχι στο ποιον διαλέγεις,
αλλά στο πώς φέρεσαι σε αυτόν που δεν διάλεξες.

Αυτό είναι πολιτισμός.
Αυτό είναι ήθος.
Αυτό είναι άνθρωπος.