ΜΟΝΑΞΙΑ Η ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ??

Δεν είναι μοναξιά. Είναι κοινωνική φτώχεια.

Δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν έχουν χρόνο.
Έχουν χρόνο για ό,τι θεωρούν σημαντικό.

Δεν είναι ότι ξέχασαν.
Ξεχνούν μόνο ό,τι δεν τους αφορά άμεσα.

Δεν είναι ότι «έτσι είναι η ζωή».
Έτσι είναι μια κοινωνία που φτώχυνε όχι σε χρήματα,
αλλά σε ενσυναίσθηση.

Κοινωνική φτώχεια είναι:
να περνούν γιορτές χωρίς ένα τηλέφωνο
να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα σου και να μη σε βλέπουν
να θεωρείται πολυτέλεια το «πώς είσαι;»

Κοινωνική φτώχεια είναι:
να θυμόμαστε τους άλλους μόνο όταν τους χρειαζόμαστε
να ζητάμε, να παίρνουμε, και μετά να εξαφανιζόμαστε
να λέμε «κουράγιο, κάνε υπομονή» αντί να καθίσουμε να ακούσουμε

Δεν φταίνε οι μοναχικοί άνθρωποι.
Δεν φταίνε οι αδύναμοι.
Δεν φταίνε όσοι δεν έχουν κύκλο.

Φταίει μια κοινωνία που:

• έμαθε να καταναλώνει ανθρώπους

• φοβάται τον πόνο

• και αποστρέφεται τη σιωπή των άλλων

Και μετά απορεί γιατί:
οι άνθρωποι παγώνουν
οι καρδιές σκληραίνουν
η ψυχή αποσύρεται

Δεν χρειαζόμαστε μεγάλα λόγια.
Χρειαζόμαστε παρουσία.

Ένα μήνυμα.
Ένα τηλέφωνο.
Μια ερώτηση που να εννοείται.

Γιατί ο άνθρωπος δεν πεθαίνει μόνο από πείνα.
Πεθαίνει κι από το ότι κανείς δεν τον σκέφτηκε.

Αν αυτό το κείμενο σε ενόχλησε,
ίσως δεν είναι επειδή είναι λάθος.
Ίσως είναι επειδή σε αφορά.