Μνήμη Ψυχής και Πορεία Ζωής

«Ο άνθρωπος πλάστηκε από αγάπη και για αγάπη. Ο Θεός τον έφερε στον κόσμο ελεύθερο, όχι για να δεσμεύει ούτε για να δεσμεύεται, αλλά για να αγαπά με αλήθεια. Γι’ αυτό και ο Χριστός δεν εξανάγκασε ποτέ κανέναν· στάθηκε με πραότητα και είπε: “Όστις θέλει, ας με ακολουθήσει”.

Όταν η ψυχή ξεχνά από πού προέρχεται, τότε το εγώ βαραίνει την καρδιά και η αγάπη χάνει την καθαρότητά της. Ο άνθρωπος αρχίζει να ζητά, να απαιτεί, να κρατά, και άθελά του φυλακίζει τον άλλον — όχι από κακία, αλλά από φόβο και πνευματική φτώχεια. Κι έτσι γεννιέται ο πόνος: όχι από την έλλειψη ύλης, αλλά από την έλλειψη αγάπης και αλήθειας.

Η αληθινή αγάπη, όμως, δεν πνίγει. Δεν επιβάλλεται. Δεν ζητά ανταλλάγματα. Όπως ο Θεός σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, έτσι και ο άνθρωπος καλείται να σέβεται την ελευθερία του αδελφού του. Γιατί μόνο ο ελεύθερος μπορεί να αγαπήσει αληθινά, να πιστέψει βαθιά και να περπατήσει στο φως.

Ο Λόγος του Ευαγγελίου μας θυμίζει με απλότητα: “Αγαπάτε αλλήλους”. Εκεί βρίσκεται η σωστή πορεία της ψυχής — στην ταπείνωση, στη μνήμη Θεού και στην αγάπη που ελευθερώνει. Όχι στην εξουσία, αλλά στη διακονία· όχι στο εγώ, αλλά στη σχέση· όχι στον φόβο, αλλά στην εμπιστοσύνη.

Θυμήσου ποιος είσαι: σταγόνα στη θάλασσα του Θεού. Όταν ενδυθείς την αγάπη, η ψυχή ανασαίνει, ο πόνος μεταμορφώνεται και το φως βρίσκει χώρο να κατοικήσει μέσα σου. Εκεί αρχίζει η αληθινή ζωή.»