Εκεί που πονά περισσότερο: οικογένεια, συγχώρεση και αλήθεια
Η οικογένεια είναι ο πρώτος τόπος αγάπης,
μα και ο πρώτος τόπος πληγής.
Εκεί μαθαίνουμε τι σημαίνει ανήκω,
κι εκεί καταλαβαίνουμε πόσο βαθιά μπορεί να πονέσει η απόρριψη, η σιωπή, η αδικία.
Γιατί ο πόνος που έρχεται από ξένο ξεπερνιέται πιο εύκολα·
ο πόνος από δικούς μας ανθρώπους, μένει.
Το Ευαγγέλιο δεν εξωραΐζει αυτόν τον πόνο.
Δεν λέει «κάνε πως δεν έγινε».
Δεν ζητά να θυσιάσεις την αλήθεια για μια ψεύτικη ειρήνη.
Λέει κάτι πιο δύσκολο:
μίλα με αγάπη, στάσου στην αλήθεια, μη σκληρύνεις.
Η οικογένεια δεν διαλύεται από τα λάθη.
Διαλύεται όταν σταματάμε να ακούμε.
Όταν η κούραση γίνεται οξύτητα,
όταν η σιωπή γίνεται τιμωρία,
όταν η κατανόηση δίνει τη θέση της στην επίκριση.
Μια λέξη χωρίς αγάπη μέσα στο σπίτι
πληγώνει περισσότερο από εκατό έξω απ’ αυτό.
Και μετά έρχεται η μεγάλη λέξη: συγχώρεση.
Όχι σαν διαταγή.
Όχι σαν υποχρέωση.
Αλλά σαν επιλογή ελευθερίας.
Η συγχώρεση δεν λέει πως η αδικία ήταν σωστή.
Λέει πως δεν θα αφήσεις την αδικία να σε καθορίζει.
Δεν ακυρώνει τον πόνο — τον αναγνωρίζει.
Και μόνο τότε μπορεί να τον θεραπεύσει.
Ο Χριστός δεν είπε ποτέ
να ανέχεσαι την αδικία στο όνομα της αγάπης.
Είπε να μην ανταποδίδεις το κακό με κακό
και να μη χάσεις την ψυχή σου μέσα στο μίσος.
Κι εδώ συναντιούνται συγχώρεση και δικαιοσύνη.
Η δικαιοσύνη χωρίς αγάπη γίνεται σκληρότητα.
Η αγάπη χωρίς δικαιοσύνη γίνεται συνενοχή.
Η αληθινή δικαιοσύνη δεν ταπεινώνει.
Δεν εξευτελίζει.
Δεν συνθλίβει.
Στέκεται σταθερή, καθαρή, ανθρώπινη.
Βάζει όρια.
Λέει την αλήθεια.
Και αφήνει χώρο για αλλαγή.
Ο πόνος μέσα στην οικογένεια που δεν μιλιέται
περνά από γενιά σε γενιά.
Γίνεται βάρος, θυμός, απόσταση.
Όταν όμως ειπωθεί με ειλικρίνεια και σεβασμό,
γίνεται γέφυρα.
Γιατί ο πόνος δεν ζητά εκδίκηση.
Ζητά να ακουστεί.
Το Ευαγγέλιο δεν ζητά να είμαστε άψογοι.
Ζητά να είμαστε αληθινοί.
Να μην κρυβόμαστε πίσω από ρόλους.
Να μη βαφτίζουμε την αδιαφορία «ειρήνη».
Να μην ονομάζουμε τον φόβο «αγάπη».
Και όπου υπάρχει αλήθεια με έλεος,
συγχώρεση με όρια,
αγάπη χωρίς εξαναγκασμό,
εκεί — αθόρυβα —
γεννιέται ξανά η σχέση.
Αν αυτό το κείμενο μίλησε μέσα σου,
κράτησε ό,τι μπορείς.
Αν όχι, άφησέ το να περάσει.
Η αλήθεια δεν πιέζει.
Στέκεται και περιμένει.
Και πάντα,
ξεκινά από την καρδιά.
