Μια Υπενθύμιση για τον Άνθρωπο

Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε άδειος.
Γεννήθηκε με πνοή Θεού μέσα του.
Μα στην πορεία της ζωής, μέσα στην βιασύνη, τον φόβο, τον πόνο και την ανάγκη,
ξέχασε από πού κρατά η ρίζα του.

Και άρχισε να ζητά τη χαρά έξω:
σε πράγματα, σε ανθρώπους, σε αποδοχή, σε δύναμη.
Μα ό,τι είναι έξω φθείρεται.
Κι έτσι η ψυχή κουράζεται και πεινά.

Η χαρά όμως δεν κρύβεται εκεί.
Κρύβεται μέσα.
Εκεί που κατοικεί η συνείδηση, η καλοσύνη, η αλήθεια.
Εκεί που ο άνθρωπος θυμάται ποιος είναι.

Όταν ο άνθρωπος καλλιεργεί μέσα του
αγάπη αντί για σκληρότητα,
ταπεινότητα αντί για έπαρση,
αλήθεια αντί για φόβο,
τότε ξαναενώνεται με τον Δημιουργό του.

Και δεν χρειάζεται να γίνει τέλειος.
Χρειάζεται μόνο να γίνει αληθινός.

Όποιος θέλει, ας σταθεί λίγο σιωπηλός.
Ας κοιτάξει μέσα του χωρίς κατηγορία.
Εκεί θα βρει τη χαρά που έψαχνε αλλού.
Γιατί ποτέ δεν χάθηκε —
απλώς περίμενε να τη θυμηθεί.

Προσευχή για τον Σύγχρονο Άνθρωπο

Κύριε, δώσε μας βλέμμα καθαρό,
να βλέπουμε τον κόσμο και τους ανθρώπους με καρδιά ανοιχτή.

Δίδαξέ μας να θυμόμαστε ποιοι είμαστε,
όχι μέσα από φόβο, πίεση ή απόρριψη,
αλλά μέσα από την αγάπη Σου που πάντα μας κρατά.

Βοήθησέ μας να βρίσκουμε χαρά μέσα μας,
όχι σε όσα έφυγαν ή σε όσα λείπουν,
αλλά σε κάθε στιγμή που μπορούμε να αγαπήσουμε, να συγχωρήσουμε, να είμαστε παρόντες.

Στήριξέ μας όταν νιώθουμε μόνοι,
και υπενθύμισέ μας ότι ποτέ δεν είμαστε πραγματικά εγκαταλελειμμένοι.

Δώσε μας δύναμη να γίνουμε φως για τους άλλους,
χωρίς να χάνουμε τη δική μας αλήθεια και την πίστη μας.

Και κάθε μέρα, ακόμα και στη μικρότερη στιγμή σιωπής,
ας θυμόμαστε ότι η παρουσία Σου είναι πάντα μέσα μας
και ότι εκεί, στην καρδιά μας, βρίσκεται η γαλήνη, η χαρά και η ζωή που ζητάμε.

Αμήν.