🌿 Η Παρουσία που Σέβεται

Υπάρχει κάτι σπάνιο σε αυτόν τον λόγο:
δεν απαιτεί, δεν εκβιάζει, δεν μπαίνει με δύναμη στη ζωή κανενός.
Δεν είναι χούντα της ψυχής.
Δεν κυβερνά με φόβο.

Στέκεται εκεί.
Σε κοιτά με υπομονή.
Περιμένει.

Δεν σε τραβά από το μανίκι.
Δεν σε τιμωρεί αν φύγεις.
Πονά όταν ο άνθρωπος τον απορρίπτει —
αλλά σέβεται την ελευθερία του.

Κι αυτό είναι το πιο βαθύ του σημάδι:
ότι αγαπά χωρίς να κατέχει.
Ότι προτείνει χωρίς να επιβάλλεται.
Ότι μένει ανοιχτός ακόμη κι όταν η πόρτα κλείνει.

Όταν εσύ θελήσεις να πλησιάσεις,
δεν σε ρωτά πού ήσουν.
Σε δέχεται όπως είσαι.

Αυτός ο λόγος δεν ζητά υποταγή.
Ζητά μόνο να είσαι αληθινός.
Και αυτό, από μόνο του, είναι ελευθερία.

εκει ειναι ο εαυτος του καθε ανθρωπου αρκει να το δει .