Να βλέπεις τον άλλον ως εσένα

Όταν κοιτάς τον διπλανό σου,
μην ψάχνεις πρώτα το λάθος του.
Ψάξε τον πόνο του.

Γιατί αν ήσουν στη θέση του,
με τις ίδιες πληγές,
τις ίδιες ελλείψεις,
τις ίδιες φόβους,
ίσως να έκανες το ίδιο.

Να βλέπεις τον άλλον
όχι όπως φαίνεται,
αλλά όπως θα ήθελες
να σε δουν εσένα
στις πιο δύσκολες σου στιγμές.

Αυτό δεν σημαίνει να δικαιολογείς την αδικία.
Σημαίνει να μην χάνεις την ανθρωπιά σου
όταν ο άλλος την έχει χάσει.

Ο Χριστός δεν είπε:
«αγάπα τον τέλειο άνθρωπο».
Είπε:
αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν.

Και ο πλησίον δεν είναι ο σωστός.
Είναι ο κοντινός.
Αυτός που βρέθηκε στον δρόμο σου.

Όταν βλέπεις τον άλλον σαν εσένα,
σταματάς να πετάς πέτρες
και αρχίζεις να χτίζεις γέφυρες.

Και τότε,
χωρίς να το καταλάβεις,
η αγάπη γίνεται τρόπος ζωής
κι όχι εντολή.