Η ευγένεια της ψυχής είναι τιμή

Ζούμε σε έναν κόσμο που συχνά μπερδεύει τη σκληρότητα με τη δύναμη.
Που βαφτίζει την αγένεια «αυθεντικότητα»
και την καλοσύνη «αδυναμία».

Δεν είναι έτσι.

Η ευγένεια της ψυχής δεν είναι ντροπή.
Είναι τιμή.
Είναι επιλογή ανθρώπου που ξέρει ποιος είναι
και δεν χρειάζεται να πληγώσει για να φανεί.

Δεν είναι όλοι οι δυνατοί φωνακλάδες.
Και δεν είναι όλοι οι ήσυχοι αδύναμοι.
Υπάρχει μια δύναμη πιο βαθιά:
να μιλάς με σεβασμό,
να στέκεσαι χωρίς κακία,
να μη γίνεσαι αυτό που σε πλήγωσε.

Η καφρίλα μπορεί να κάνει θόρυβο.
Η ευγένεια κάνει ρίζες.
Η πρώτη κουράζει, η δεύτερη αντέχει στον χρόνο.

Κι αν κάποιοι γελούν με την καλοσύνη,
αν τη θεωρούν αφέλεια ή αδυναμία,
δεν πειράζει.
Δεν είναι όλοι έτοιμοι να καταλάβουν
ότι η πραγματική αξιοπρέπεια δεν χρειάζεται επίδειξη.

Να είμαστε ευγενικοί, όχι γιατί ο κόσμος το αξίζει πάντα,
αλλά γιατί εμείς δεν θέλουμε να χάσουμε την ψυχή μας.
Να κρατάμε το φως μας καθαρό.
Αυτό είναι δύναμη.
Αυτό είναι τιμή.