Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο ο Χριστός μας δίνει έναν κανόνα που γκρεμίζει κάθε μορφή εγωισμού και εκμετάλλευσης:

«Πάντα οὖν ὅσα ἐὰν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς.»

Δηλαδή: Όπως θέλεις να σου φέρονται, έτσι να φέρεσαι.
Όχι να χρησιμοποιείς. Όχι να πληγώνεις. Όχι να υποτιμάς.

Στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο λέει:

«Γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθώς καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστίν.»

Η σκληρότητα, η χειραγώγηση, ο ναρκισσισμός δεν είναι δύναμη. Είναι πνευματική φτώχεια.
Όποιος υψώνει τον εαυτό του πάνω από τους άλλους, χάνει την ισορροπία του.

Και στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο ο Χριστός ξεκαθαρίζει:

«Ὃς ἂν θέλῃ γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων διάκονος.»

Ο αληθινά μεγάλος δεν καταπιέζει. Δεν μειώνει. Δεν πατάει ψυχές.
Υπηρετεί. Στηρίζει. Σέβεται.

Κανένας δεν είναι ανώτερος από κανέναν.
Ο εγωισμός οδηγεί σε γκρεμό — γιατί όταν πατάς την καρδιά του άλλου, διαλύεις και τη δική σου.
Η εκμετάλλευση φέρνει διάλυση ισορροπιών, πόνο, θυμό, καταστροφή.

Η αγάπη όμως — η καθαρή, ταπεινή, ελεύθερη αγάπη — θεραπεύει.

Όποιος χρησιμοποιεί τον άλλον για να νιώσει σημαντικός, στην ουσία είναι βαθιά ανασφαλής.
Όποιος σέβεται τον άλλον ως εικόνα Θεού, αυτός στέκεται στο φως.