« Κύριε, Κάνε με όργανο της ειρήνης. Κάνε στη θέση του μίσους, να βάζω την αγάπη. Στη θέση της ύβρης, να βάζω την συγγνώμη. Στη θέση της πλάνης, να βάζω την πίστη. Στη θέση της διχόνοιας, να βάζω την ένωση. Στη θέση της απελπισίας, να βάζω την ελπίδα. Στη θέση της λύπης, να δίνω τη χαρά. Κύριε, Κάνε να μη ζητώ τόσο να παρηγορηθώ, όσο να παρηγορώ. Να μη ζητώ τόσο να αγαπιέμαι, όσο να αγαπώ. Γιατί όταν δίνουμε λαβαίνουμε. Όταν λησμονούμε τον εαυτό μας, τον ξαναβρίσκουμε. Όταν συγχωρούμε λαβαίνουμε την άφεση. Όταν αποθνήσκουμε, βρίσκουμε την αιώνια ζωή.»

«Κύριε, βοήθησέ με να φέρω ειρήνη. Όπου υπάρχει μίσος, να βάζω αγάπη. Όπου υπάρχει θυμός, να βάζω συγγνώμη. Όπου υπάρχει αμφιβολία, να βάζω πίστη. Όπου υπάρχει διχόνοια, να φέρνω ενότητα. Όπου υπάρχει απελπισία, να φέρνω ελπίδα. Όπου υπάρχει λύπη, να δίνω χαρά.
Βοήθησέ με να μην ψάχνω μόνο να με παρηγορούν, αλλά να παρηγορώ τους άλλους. Να μην ψάχνω μόνο να με αγαπούν, αλλά να αγαπώ. Γιατί όταν δίνουμε, παίρνουμε. Όταν ξεχνάμε τον εαυτό μας για τους άλλους, τον βρίσκουμε ξανά. Όταν συγχωρούμε, παίρνουμε γαλήνη. Και όταν αφήνουμε πίσω τον παλιό μας εαυτό, βρίσκουμε αιώνια ζωή.»