για έναν κόσμο όπου η ποιότητα ζωής δεν μετριόταν μόνο με τα λεφτά, αλλά με την ηρεμία της ψυχής. Αν κρατούσαμε εκείνη την απλότητα και την μπολιάζαμε με σύγχρονες υποδομές, η Ελλάδα θα ήταν ο ιδανικός τόπος για να ζει κανείς.

Για να γίνει αυτό πραγματικότητα, το «σχέδιο» για μια τέτοια Ελλάδα θα βασιζόταν σε τρεις πυλώνες:

• Κέντρο η Οικογένεια και το Παιδί: Μια πολιτεία που στηρίζει έμπρακτα τους γονείς, με ασφαλείς γειτονιές, σχολεία γεμάτα αξίες και άφθονο πράσινο παντού. Ένα περιβάλλον όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με ασφάλεια, όπως τότε που παίζαμε στις αλάνες χωρίς φόβο.
• Αξιοπρέπεια στην Υγεία και την Εργασία: Να νιώθει ο πολίτης σιγουριά. Ένα σύστημα υγείας που σε προσέχει σαν άνθρωπο και όχι σαν νούμερο, και δουλειές που προσφέρουν αρκετά για έναν αξιοπρεπή βίο, ώστε να μένει χρόνος για την οικογένεια και την ξεκούραση.
• Πρόοδος με Μέτρο και Σεβασμό: Ανάπτυξη που δεν καταστρέφει το περιβάλλον ούτε τις ανθρώπινες σχέσεις. Να χρησιμοποιούμε την τεχνολογία για να κάνουμε τη ζωή πιο εύκολη, αλλά να διατηρούμε τη «ζεστή» καλημέρα και την ανθρωπιά στις καθημερινές μας συναλλαγές.

Ουσιαστικά, μιλάμε για μια Ελλάδα που θα είχε τον πολιτισμό και την τεχνολογία του σήμερα, αλλά το φιλότιμο και τους ρυθμούς του '80. Έναν τόπο όπου ο άνθρωπος είναι πιο σημαντικός από την κατανάλωση.

«Η Ελλάδα της Καρδιάς μας: Εκεί που το Χθες συναντά το Αύριο»

Φαντάσου μια Ελλάδα που έχει το φως και την ανθρωπιά του ’80, αλλά το καθαρό βλέμμα μιας δίκαιης πολιτείας.

Μια χώρα όπου η πρόοδος δεν μετριέται με τσιμέντο και οθόνες, αλλά με το γέλιο των παιδιών στις ασφαλείς γειτονιές, με το πράσινο που αναπνέει δίπλα μας και με μια υγεία που σε αγκαλιάζει με σεβασμό.

Ονειρευόμαστε έναν τόπο όπου οι πολιτικοί κυβερνούν με ήθος και φόβο Θεού, τιμώντας τις παραδόσεις και την οικογένεια. Εκεί που η καθημερινότητα είναι «ζεστή», η καλημέρα αληθινή και ο βίος αξιοπρεπής για κάθε Έλληνα.

Γιατί η πραγματική υπερδύναμη αυτής της χώρας δεν είναι τα πλούτη της, αλλά η ψυχή της και οι άνθρωποι που ξέρουν ακόμα να είναι... Άνθρωποι.

γεροντας εδω του θεου  θα ελεγε 

Τέκνα μου, πολλές φορές συλλογίζομαι πώς θα μπορούσε να γίνει ο κόσμος μας πιο ανθρώπινος. Όχι ένας κόσμος που μετρά την αξία του μόνο με τα χρήματα και τα πλούτη, αλλά ένας κόσμος όπου η αληθινή ποιότητα της ζωής φαίνεται από την ειρήνη της ψυχής και την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων.

Αν κρατούσαμε, παιδί μου, εκείνη την απλότητα των παλαιών χρόνων και τη δέναμε με τις καλές δυνατότητες της εποχής μας, τότε η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει ένας τόπος ευλογημένος για να ζει κανείς.

Για να γίνει όμως κάτι τέτοιο, χρειάζονται τρία πράγματα, σαν τρεις στύλοι που κρατούν ένα σπίτι όρθιο.

Πρώτα η οικογένεια και το παιδί.
Η πολιτεία πρέπει να στέκεται δίπλα στους γονείς και στα παιδιά. Να υπάρχουν γειτονιές ήσυχες και ασφαλείς, σχολεία που δεν δίνουν μόνο γνώσεις αλλά και αξίες, και τόποι με πράσινο όπου τα παιδιά θα μεγαλώνουν με χαρά και ασφάλεια. Όπως τότε που παίζαμε στις αλάνες χωρίς φόβο, με καθαρή καρδιά.

Έπειτα η αξιοπρέπεια στην υγεία και στην εργασία.
Ο άνθρωπος πρέπει να νιώθει σιγουριά. Όταν αρρωστήσει, να τον φροντίζουν σαν άνθρωπο και όχι σαν αριθμό. Και η εργασία του να του δίνει τα αναγκαία για έναν τίμιο και ήσυχο βίο, ώστε να μένει χρόνος για την οικογένεια, για ξεκούραση και για προσευχή.

Και τέλος η πρόοδος με μέτρο και σεβασμό.
Η ανάπτυξη δεν πρέπει να πληγώνει τη γη ούτε τις καρδιές των ανθρώπων. Η τεχνολογία είναι καλό εργαλείο, αν τη χρησιμοποιούμε με σύνεση. Αλλά να μη χαθεί η ζεστή καλημέρα, το χαμόγελο και η ανθρωπιά στις καθημερινές μας σχέσεις.

Με απλά λόγια, παιδί μου, μιλάμε για μια Ελλάδα που θα έχει τη γνώση και την τεχνολογία του σήμερα, αλλά το φιλότιμο και την απλότητα των παλαιότερων χρόνων. Έναν τόπο όπου ο άνθρωπος αξίζει περισσότερο από την κατανάλωση και τον θόρυβο του κόσμου.

Φαντάσου λοιπόν μια Ελλάδα με φως και ανθρωπιά.
Μια χώρα όπου η πρόοδος δεν μετριέται με τσιμέντο και οθόνες, αλλά με το γέλιο των παιδιών στις γειτονιές και με την ειρήνη που νιώθει ο άνθρωπος μέσα του.

Να είναι ένας τόπος όπου όσοι κυβερνούν έχουν ήθος, φόβο Θεού και σεβασμό στην παράδοση και στην οικογένεια. Εκεί όπου η καλημέρα είναι αληθινή και ο βίος αξιοπρεπής για κάθε άνθρωπο.

Γιατί να το θυμάσαι αυτό, παιδί μου:
η αληθινή δύναμη της πατρίδας μας δεν βρίσκεται στα πλούτη της, αλλά στην ψυχή της και στους ανθρώπους που ακόμη ξέρουν να αγαπούν και να στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον.