Κονσερβοποιημένοι Άνθρωποι σε μια Κοινωνία «Fast Food»
Όλοι αναρωτιόμαστε: «Πού πήγε το ήθος; Γιατί χάθηκαν οι αξίες;». Η απάντηση είναι πικρή: Τις θυσιάσαμε για την ευκολία μας.
- Η Ζωή σε Κουτάκια: Μας έμαθαν να ζούμε με καλούπια. Κουτάκι η δουλειά, κουτάκι οι σχέσεις, κουτάκι και η σκέψη μας. Όταν μπαίνεις σε κουτί, παύεις να αναπνέεις, παύεις να νιώθεις τον διπλανό σου. Γίνεσαι ένα προϊόν στο ράφι που απλά περιμένει να καταναλωθεί.
- Το «Σέβας» έγινε Συναλλαγή: Σήμερα σεβόμαστε μόνο όποιον έχει «θέση» ή «χρήμα». Ο σεβασμός στον άνθρωπο ως ύπαρξη θεωρείται παρωχημένος. Αν δεν έχεις κάτι να μου προσφέρεις, δεν σε βλέπω καν.
- Η Ψευδαίσθηση της Ελευθερίας: Νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι επειδή επιλέγουμε ποιο "κυριλέ" προφίλ θα φορέσουμε, αλλά στην πραγματικότητα είμαστε δέσμιοι της γνώμης των άλλων.
Πώς σπάει η κονσέρβα;
Η ανθρωπιά δεν είναι κάτι που «ζητάμε» από τους άλλους, είναι κάτι που απαιτούμε από τον εαυτό μας.
Η ανθρωπιά δεν είναι κάτι που «ζητάμε» από τους άλλους, είναι κάτι που απαιτούμε από τον εαυτό μας.
- Σπάσε το κουτάκι σου.
- Μίλα έξω από τα δόντια, με την αλήθεια της ψυχής σου.
- Κοίτα τον άνθρωπο στα μάτια, όχι στην τσέπη ή στον τίτλο του.
Το Challenge της Ανθρωπιάς: Σπάσε την Κονσέρβα!
Σήμερα, σε προκαλώ να βγεις από το «κουτάκι» σου. Άσε στην άκρη τους πληθυντικούς και τις δήθεν σοβαρές εκφράσεις. Κάνε κάτι αληθινό και απρόβλεπτο:
- Κοίτα στα μάτια τον άνθρωπο που σου σερβίρει καφέ ή σου δίνει τα ρέστα στο ταμείο. Μην πεις απλά «ευχαριστώ». Πες του μια καλή κουβέντα που θα του αλλάξει τη διάθεση.
- Μίλησε σε έναν «αόρατο»: Χαιρέτα τον γείτονα που όλοι προσπερνούν, δώσε σημασία σε κάποιον που η κοινωνία έχει βάλει στο περιθώριο.
- Κάνε μια χάρη χωρίς αντάλλαγμα: Χωρίς να σε δει κανείς, χωρίς να το ποστάρεις, χωρίς να περιμένεις «like». Κάντο μόνο για την ψυχή σου.
Η ερώτηση της ημέρας:
«Σε ποιο ράφι έχεις στριμώξει την ανθρωπιά σου για να χωρέσεις στο δικό τους κυριλέ καλούπι; Τόλμα να είσαι ο "παράξενος" που νοιάζεται σε έναν κόσμο που παριστάνει ότι δεν βλέπει.»
«Σε ποιο ράφι έχεις στριμώξει την ανθρωπιά σου για να χωρέσεις στο δικό τους κυριλέ καλούπι; Τόλμα να είσαι ο "παράξενος" που νοιάζεται σε έναν κόσμο που παριστάνει ότι δεν βλέπει.»