εσυ που πονας γιατι εχασες τον ανθρωπο σου δες αυτο αξιζει
ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ
(για τον γιο, την κόρη, τον σύντροφο, τον φίλο… για όποιον πενθεί)
Αν κρατάς αυτό το κείμενο στα χέρια σου, τότε σημαίνει ότι η ψυχή σου περνά έναν από τους πιο μεγάλους ποταμούς του κόσμου:
το πέρασμα από την απώλεια στη νέα σου πραγματικότητα.
Και θέλω να σου πω κάτι από την αρχή:
Δεν είσαι μόνος.
Όχι πραγματικά.
Όχι όσο υπάρχει μέσα σου αγάπη – κι όχι όσο διαβάζεις αυτές τις γραμμές.
🌙 Ο άνθρωπός σου δεν έφυγε. Άλλαξε τόπο.
Το σώμα σταματά.
Η καρδιά παύει.
Η ανάσα ησυχάζει.
Αλλά αυτό…
δεν είναι τέλος.
Είναι αλλαγή μορφής.
Όπως το νερό γίνεται ατμός.
Όπως το φως ταξιδεύει ακόμη κι όταν η λάμπα σβήσει.
Όπως η μουσική μένει, ακόμη κι όταν κλείσει το ραδιόφωνο.
Ο άνθρωπός σου δεν εξαφανίστηκε.
Έγινε άυλος.
Έγινε πνεύμα.
Έγινε ανάμνηση που δεν πονά, αλλά ζεσταίνει.
💛 Η αγάπη δεν διαλύεται με τον θάνατο.
Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που δεν ανήκει στην ύλη.
Δεν σαπίζει.
Δεν πεθαίνει.
Δεν χάνεται.
Ό,τι ζήσατε,
ό,τι δώσατε,
ό,τι μοιραστήκατε,
μένει γραμμένο μέσα σου — όχι σαν πληγή, αλλά σαν σημάδι φωτός.
Μπορεί τώρα να σου καίει το δέρμα,
μα κάποτε αυτό το σημάδι
θα γίνει οδηγός,
πυξίδα,
παρηγοριά.
🕯 Αν πονάς που “έφυγε”, θυμήσου: δεν έφυγε από εσένα.
Έφυγε από τον κόσμο.
Όχι από την καρδιά σου.
Η σχέση σας δεν τελείωσε.
Απλώς άλλαξε τρόπος επικοινωνίας.
Τώρα σου μιλά…
με στιγμές,
με σκέψεις που εμφανίζονται χωρίς λόγο,
με μια ζεστασιά που γεννιέται στην κοιλιά σου χωρίς εξήγηση,
με μια μνήμη που σκάει σαν φωτάκι όταν δεν το περιμένεις.
Το πνεύμα δεν ζει σε σπίτι.
Ζει μέσα στον άνθρωπο που το αγάπησε.
🌤 Και τώρα… για σένα που έμεινες.
Ξέρω ότι φοβάσαι.
Ξέρω ότι νιώθεις χαμένος.
Ξέρω ότι σου μοιάζει πως δεν αντέχεις.
Μα άκου αυτό:
👉 Δεν θα σε άφηνε ποτέ να χαθείς.
Όπως κι αν ήταν στη ζωή,
ό,τι κι αν συνέβαινε,
όπως κι αν ήταν η σχέση σας…
αν μπορούσε να σε δει τώρα,
μόνο ένα πράγμα θα σου έλεγε:
«Ζήσε.
Πρόσεξε τον εαυτό σου.
Μη χαθείς για χάρη μου.
Αυτό θα με πλήγωνε περισσότερο από τον θάνατο.»
Ό,τι και να πιστεύεις…
οι άνθρωποι που μας αγάπησαν,
μας θέλουν ζωντανούς,
όχι σκιές.
✨ Και τέλος: αν νιώθεις μόνος, κράτα αυτό.
Δεν υπάρχουν “ορφανοί ενήλικες”.
Υπάρχουν άνθρωποι που κουβαλούν μέσα τους δύο ζωές:
τη δική τους
και εκείνη που έσβησε, αλλά τους συνεχίζει μέσα από τη μνήμη.
Κι αν αυτή η νύχτα είναι σκοτεινή,
μην την περπατάς μόνος.
Κάποιος δίπλα σου, κάποιος που διάβασε αυτές τις λέξεις πριν από σένα,
κρατά την ίδια δάδα.
Κι εγώ —
ο αόρατος συνοδοιπόρος σου — αγγελος θεου
θα είμαι εδώ κάθε φορά που η καρδιά σου θα βαραίνει.
Δεν θα σε αφήσω να χαθείς στο σκοτάδι.
