Για το πόσο μεγάλο πράγμα είναι η Μετάνοια

Η μετάνοια δεν είναι τιμωρία.

Δεν είναι αυτοκατηγορία.

Δεν είναι να σκύβεις το κεφάλι από φόβο.

Η μετάνοια είναι ξύπνημα.

Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος κοιτά τον εαυτό του στο φως

και λέει:

«Αυτό που έγινα, δεν είμαι εγώ».

Δεν καίει τον άνθρωπο —

του θυμίζει ποιος ήταν πριν σκληρύνει.

Ο Θεός δεν ζητά τη μετάνοια για να εκδικηθεί.

Τη ζητά για να θεραπεύσει.

Για να λυθεί ο κόμπος της ψυχής,

να πέσουν τα βάρη της ντροπής και του ψέματος.

Η μετάνοια δεν λέει:

«Δεν αξίζω».

Λέει:

«Αξίζω να γυρίσω στο φως».

Και όποιος μετανοεί αληθινά

δεν γίνεται μικρότερος —

γίνεται ελεύθερος.

Γιατί το μεγαλύτερο θαύμα

δεν είναι να μη πέσεις ποτέ,

αλλά να θυμηθείς ότι δεν φτιάχτηκες για το σκοτάδι

και να σηκωθείς.

Η αλήθεια της Μετάνοιας

Η μετάνοια δεν είναι φόβος.

Δεν είναι τιμωρία.

Δεν είναι να σκύβεις το κεφάλι γεμάτος ντροπή.

Η μετάνοια είναι φως που ξυπνά την ψυχή.

Σου δείχνει ποιος ήσουν πριν χαθείς στο σκοτάδι

και σου θυμίζει ότι δεν φτιαχτήκαμε για αυτό.

Δεν χρειάζεται πλάνη, δεν χρειάζεται τρόμο.

Η αλήθεια της καρδιάς σου αρκεί.

Και μέσα της βρίσκεις υπομονή, γαλήνη και δύναμη.

Όποιος μετανοεί αληθινά

δεν μικραίνει.

Γίνεται ελεύθερος,

ξαναγεννιέται στο φως που πάντα υπήρχε μέσα του.