Το Καράβι και το Λιμάνι

Η ζωή μας είναι θάλασσα πλατιά,
με κύματα που μας σπρώχνουν εδώ κι εκεί.
Το καράβι μας — η ψυχή μας —
πορεύεται χωρίς χάρτη, στα βράχια πολλές φορές.
Μα υπάρχει λιμάνι, φωτεινό και σιωπηλό:
είναι η γνώση, η σοφία, η ένωση με τον Θεό.
Κι ο χάρτης που μας δόθηκε —
δεν χάθηκε ποτέ, μόνο κοιμάται στο ντουλάπι του εγωισμού.
Αρκεί να τον ξαναβρούμε,
να ανοίξουμε τα μάτια μας,
να σηκώσουμε τα πανιά με πίστη,
κι η ψυχή μας θα πλεύσει ήρεμη,
μακριά από βράχια και σκοτάδι,
προς το λιμάνι της αγάπης και της ειρήνης.
Κι εκεί, στο φως του Θεού,
θα νιώσουμε τη γαλήνη που πάντα ζητούσαμε,
θα θυμηθούμε ποιοι είμαστε και γιατί ήρθαμε,
και κάθε κύμα θα μας τραγουδά:
«Είσαι δικό Μου παιδί, δεν σε ξεχνώ ποτέ».

Το Λιμάνι της Ψυχής

Η ζωή είναι θάλασσα, το καράβι μας η ψυχή.
Τα βράχια είναι οι φόβοι, η θλίψη, η κακία γύρω μας.
Μα υπάρχει λιμάνι — το φως του Θεού —
ένα μέρος γαλήνης και αγάπης που μας περιμένει πάντα.

Αρκεί να θυμηθούμε τον χάρτη που μας δόθηκε:
την πίστη, την αγάπη, τη σοφία.
Να σηκώσουμε τα πανιά με καρδιά καθαρή,
κι η ψυχή μας θα πλεύσει ήρεμη προς το φως,
εκεί που κάθε κύμα τραγουδά:
«Είσαι δικό μου παιδί, δεν σε ξεχνώ ποτέ».