Κύριε,

μέσα στη βοή της καθημερινότητας, εκεί που χάνω τον εαυτό μου σε σκέψεις, φόβους και απαιτήσεις, έλα και στάσου ήσυχα δίπλα μου. Όχι με αυστηρότητα, αλλά με εκείνη τη γλυκιά παρουσία που ένιωθαν όσοι Σε άκουγαν να μιλάς στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο.

Δίδαξέ με να αγαπώ χωρίς να υπολογίζω το κόστος.
Να συγχωρώ χωρίς να κρατώ λογαριασμό.
Να μιλώ με αλήθεια, αλλά και με καλοσύνη.

Όταν ο εγωισμός μου υψώνει τείχη, θύμισέ μου την ταπείνωση που δίδαξες Εσύ,
όταν η καρδιά μου σκληραίνει, μάλαξέ την με το φως Σου,
κι όταν φοβάμαι το αύριο, μάθε μου να εμπιστεύομαι.

Δεν ζητώ να φύγουν οι δυσκολίες.
Ζητώ να μη χάσω την ανθρωπιά μου μέσα σε αυτές.
Να μη συνηθίσω το άδικο.
Να μη γίνω αδιάφορος στον πόνο του άλλου.

Κάνε με άνθρωπο της ειρήνης.
Άνθρωπο της συγχώρεσης.
Άνθρωπο που θυμάται πως η δύναμη δεν είναι στην επιβολή, αλλά στην αγάπη — όπως μας έδειξε ο Ιησούς Χριστός.

Και όταν πέφτω, δώσε μου το θάρρος να σηκώνομαι.
Όταν σφάλλω, τη δύναμη να ζητώ συγγνώμη.
Όταν κουράζομαι, μια σταγόνα ελπίδας.

Για να μπορώ, κάθε μέρα, να ξεκινώ ξανά.
Με καθαρή καρδιά.
Με σταθερές αρχές.
Με αγάπη.

Αμήν.