Κύριε της αγάπης,

Εσύ που γνωρίζεις τις πληγές που δεν φαίνονται,
Εσύ που βλέπεις τα δάκρυα που δεν κύλησαν ποτέ,
στάσου σήμερα μέσα στην καρδιά μου.

Υπάρχουν κομμάτια μου που πονάνε ακόμη.
Λόγια που με σημάδεψαν.
Στιγμές που δεν κατάφερα να ξεπεράσω.
Φόβοι που με κρατούν πίσω.

Κι όμως, μέσα στο φως που ακτινοβολεί από τα λόγια Σου στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, μαθαίνω πως δεν είμαι μόνος. Ότι η αγάπη Σου δεν τρομάζει από τα σκοτάδια μου.

Θεράπευσε, Κύριε, ό,τι μέσα μου έμαθε να φοβάται.
Γλύκανε ό,τι σκλήρυνε από απογοήτευση.
Ξερίζωσε την πίκρα πριν γίνει συνήθεια.

Μάθε με να συγχωρώ — όχι γιατί ήταν εύκολο,
αλλά γιατί θέλω να είμαι ελεύθερος.
Μάθε με να αγαπώ — όχι γιατί δεν πληγώθηκα,
αλλά γιατί δεν θέλω να κλείσω την καρδιά μου.

Όπως δίδαξες Εσύ, Ιησούς Χριστός, κάνε την αδυναμία μου χώρο χάριτος.
Κάνε τα σπασμένα μου κομμάτια δρόμο φωτός.
Κάνε τις πληγές μου πηγές κατανόησης για τον πόνο των άλλων.

Δώσε μου ειρήνη που δεν εξαρτάται από τις συνθήκες.
Ελπίδα που δεν σβήνει με μια δυσκολία.
Καρδιά που δεν παύει να πιστεύει στο καλό.

Και όταν θυμάμαι όσα με πλήγωσαν,
να μη βυθίζομαι στο χθες,
αλλά να σηκώνομαι στο σήμερα —
κρατώντας Σένα ως πυλώνα και φως της ζωής μου.

Αμήν.