✨ Το Κόσμημα της Ψυχής

Η ψυχή ήρθε στον κόσμο καθαρή.
Σαν διαμάντι στο φως.
Σαν παιδί που κοιτά τον ουρανό χωρίς φόβο.

Ο Κύριος είπε:
«Ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με·
τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.»

Έτσι ήταν η αρχή μας.
Απλότητα. Εμπιστοσύνη. Φως.

Μα τα χρόνια περνούν.
Οι μέριμνες βαραίνουν.
Οι πληγές αφήνουν σημάδια.
Και η καρδιά κουράζεται.

Κι όμως, Εκείνος ψιθυρίζει:
«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι,
κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς.»

Ο Θεός δεν κοιτά τη φθορά για να κατηγορήσει.
Την κοιτά για να θεραπεύσει.

«Καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς…»

Η αληθινή λάμψη δεν είναι εξωτερική.
Είναι η καρδιά που θυμάται Ποιον αγαπά.

«Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ,
ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.»

Το διαμάντι δεν έπαψε ποτέ να είναι πολύτιμο.
Μόνο χρειάζεται να στραφεί ξανά προς το Φως.

Και τότε ακούγεται μέσα του:
«Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου·
ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ… ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.»

Δεν είναι δρόμος βαρύς.
Είναι επιστροφή.

Και κάθε επιστροφή
είναι αρχή.