Ο Λόγος ενός Γέροντα για την Ανθρωπότητα
Παιδιά μου, να θυμάστε κάτι απλό.
Η σωτηρία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στη δύναμη των όπλων του, αλλά στη δύναμη της καρδιάς του. Δεν θα σταθεί ο κόσμος όρθιος επειδή οι άνθρωποι έγιναν πιο σκληροί, αλλά επειδή έμαθαν να κρατούν ο ένας το χέρι του άλλου.
Τα κράτη δεν πρέπει να γίνονται τείχη που χωρίζουν τους ανθρώπους, αλλά γέφυρες που τους ενώνουν. Δεν είναι καλό να πολεμά ο άνθρωπος για χώματα και για χρήματα. Γιατί όταν χύνεται αίμα αθώων, βαραίνει ολόκληρη η γη.
Η αληθινή δύναμη ενός λαού δεν είναι να φοβίζει τον διπλανό του, αλλά να σπεύδει να τον βοηθήσει όταν πονά. Να θυμάστε: όταν ένας λαός υποφέρει, πονά όλη η ανθρωπότητα μαζί του.
Χρειαζόμαστε ηγέτες καθαρούς στην ψυχή. Ανθρώπους που να βλέπουν την εξουσία όχι σαν θρόνο, αλλά σαν διακονία. Να υπηρετούν τον λαό με διαφάνεια, με ταπεινότητα και φόβο Θεού.
Και ο δρόμος είναι ένας: το κοινό καλό.
Να υπάρχει παιδεία που να καλλιεργεί ψυχές ελεύθερες και ενάρετες.
Να υπάρχει υγεία για κάθε άνθρωπο, γιατί η ζωή είναι δώρο του Θεού.
Να προσέχουμε τη γη και τη φύση, γιατί είναι το σπίτι που μας εμπιστεύτηκε ο Δημιουργός.
Και να μην λείπει από κανέναν το ψωμί και το νερό.
Ας σταματήσουν οι πονηριές και οι προδοσίες. Να μπουν στη θέση τους η ευγένεια και ο σεβασμός. Γιατί τα κράτη δημιουργήθηκαν για να υπηρετούν τον άνθρωπο, όχι για να γίνεται ο άνθρωπος σκλάβος τους.
Στο τέλος της ημέρας, παιδιά μου, κάτω από κάθε σημαία χτυπά η ίδια καρδιά. Μια καρδιά που ζητά ασφάλεια, αγάπη και ελπίδα.
Να Γίνουμε Επιτέλους Άνθρωποι
Αδελφοί μου, μια ζωή μας έδωσε ο Θεός. Γιατί να τη γεμίζουμε με μίσος και σκοτάδι;
Κοιτάξτε τον κόσμο γύρω σας. Είναι όμορφος, είναι ευλογημένος. Μα πολλές φορές εμείς οι ίδιοι τον κάνουμε πεδίο μάχης, κυνηγώντας συμφέροντα και μικρότητες.
Ο λόγος του Χριστού, το «αγαπάτε αλλήλους», δεν είναι μόνο για τα βιβλία και τις εκκλησίες. Είναι για την καθημερινή ζωή. Είναι να βλέπεις τον άλλον άνθρωπο, από όποια χώρα κι αν είναι, και να λες μέσα σου:
«Αυτός είναι αδελφός μου. Πονά όπως πονώ, πεινά όπως πεινώ».
Φτάνει πια οι πόλεμοι και οι πονηριές. Φτάνει το «να κερδίσω εγώ κι ας χαθεί ο άλλος». Οι κοινωνίες πρέπει να μοιάζουν με μια μεγάλη αγκαλιά.
Και οι κυβερνήτες να είναι άνθρωποι καθαροί, που δεν τους τυφλώνει το χρήμα ούτε το σκοτάδι. Να νοιάζονται μόνο για το καλό του λαού. Να έχει ο άνθρωπος το ψωμί του και το νερό του. Να έχει ο γέροντας το φάρμακό του και το παιδί το σχολείο του.
Να υπάρχει σεβασμός μεταξύ των ανθρώπων. Να μη σκάβει ο ένας τον λάκκο του άλλου. Να υπάρχει εκείνη η γλυκιά αλληλεγγύη που, όταν πέφτει ο αδελφός σου, τρέχεις να τον σηκώσεις.
Αν καθαρίσουμε την καρδιά μας από τη διχόνοια και την κακία, πολλά θα γίνουν πιο εύκολα. Το φως υπάρχει ήδη· απλώς περιμένει να το δούμε.
Να ζούμε με φιλότιμο, με καλοσύνη και με αγάπη.
Μόνο έτσι θα βρούμε την ειρήνη μέσα μας.
Και μόνο έτσι θα σωθεί ο κόσμος.
Παιδιά μου, να σας πω κάτι απλό.
Ο κόσμος δεν θα σωθεί με τα όπλα.
Ο κόσμος θα σωθεί με τις καρδιές των ανθρώπων.
Όσο κι αν δυναμώσουν τα κράτη και οι στρατοί, αν ο άνθρωπος δεν μάθει να αγαπά τον άνθρωπο, πάλι πόνο θα γεννάει. Η δύναμη δεν είναι να φοβίζεις τον άλλον. Η δύναμη είναι να τον σηκώνεις όταν πέφτει.
Τα κράτη δεν πρέπει να είναι τείχη, να κλείνουν τους ανθρώπους μέσα στον φόβο. Πρέπει να είναι γέφυρες. Να ενώνουν τους λαούς.
Τι να την κάνεις τη γη και τα χρήματα, όταν ποτίζονται με αίμα;
Ο Θεός δεν έπλασε τον κόσμο για να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας.
Να θυμάστε κάτι:
όταν ένας άνθρωπος πονά, πονά όλη η ανθρωπότητα μαζί του.
Και οι άρχοντες του κόσμου πρέπει να το καταλάβουν αυτό. Η εξουσία δεν είναι θρόνος για να κάθεσαι επάνω και να δοξάζεσαι. Είναι διακονία. Είναι ευθύνη. Είναι να υπηρετείς τον άνθρωπο με καθαρή καρδιά.
Το καλό του κόσμου είναι απλό.
Να μορφώνονται τα παιδιά, όχι μόνο στο μυαλό, αλλά και στην ψυχή.
Να έχει ο άρρωστος τη φροντίδα που χρειάζεται.
Να προσέχουμε τη γη που μας έδωσε ο Θεός, γιατί είναι το σπίτι όλων μας.
Και να μη λείπει από κανέναν το ψωμί και το νερό.
Να φύγουν οι πονηριές από τον κόσμο. Να φύγουν οι προδοσίες. Αυτά σαπίζουν τις ψυχές.
Να έρθει η ευγένεια. Να έρθει ο σεβασμός. Να μάθουμε να τιμάμε ο ένας τον άλλον, ακόμη κι αν είμαστε διαφορετικοί.
Γιατί στο τέλος, παιδιά μου, κάτω από κάθε σημαία υπάρχει ο ίδιος άνθρωπος. Η ίδια καρδιά που θέλει να αγαπήσει και να αγαπηθεί.
Και κάτι ακόμη να σας πω.
Μια ζωή έχουμε εδώ στη γη. Γιατί να τη γεμίζουμε με μίσος;
Ο Χριστός δεν είπε πολλά και δύσκολα πράγματα. Ένα πράγμα είπε:
«Αγαπάτε αλλήλους».
Αν το παίρναμε στα σοβαρά αυτό, ο κόσμος θα ήταν αλλιώς.
Να βλέπεις τον άλλον άνθρωπο, από όποια χώρα κι αν είναι, και να λες μέσα σου:
«Αυτός είναι αδελφός μου».
Φτάνει πια οι πόλεμοι.
Φτάνει οι πονηριές.
Φτάνει το «να σωθώ εγώ κι ας χαθεί ο άλλος».
Οι κοινωνίες πρέπει να γίνουν μια μεγάλη αγκαλιά.
Και οι κυβερνήτες να είναι άνθρωποι καθαροί. Να μη τους τυφλώνει το χρήμα και η εξουσία. Να κοιτάζουν μόνο πώς θα ζήσει ο λαός με αξιοπρέπεια.
Να έχει ο άνθρωπος το ψωμί του.
Να έχει ο γέροντας το φάρμακό του.
Να έχει το παιδί το σχολείο του.
Και να υπάρχει σεβασμός μεταξύ μας. Να μη σκάβει ο ένας τον λάκκο του άλλου.
Να υπάρχει εκείνη η γλυκιά αλληλεγγύη που, όταν πέφτει ο αδελφός σου, τρέχεις να τον σηκώσεις.
Αν καθαρίσουμε την καρδιά μας από την κακία και τη διχόνοια, τότε θα δείτε… όλα θα γίνουν πιο απλά.
Το φως υπάρχει ήδη.
Απλώς περιμένει να ανοίξουμε τα μάτια μας.
Να ζείτε με φιλότιμο, με καλοσύνη και με αγάπη.
Μόνο έτσι θα βρούμε ειρήνη στην ψυχή μας.
Και μόνο έτσι θα γίνει ο κόσμος λίγο πιο φωτεινός. 🌿
