Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ: ΟΤΑΝ ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΟΥΣΙΑ
«Όσοι σήμερα "καμώνονται" τους θεματοφύλακες της πίστης, χρησιμοποιώντας τον Χριστό ως όπλο κατάκρισης και όχι ως αγκαλιά αγάπης, ας προσέξουν. Η υποκρισία είναι ένας καθρέφτης που δείχνει μόνο αυτό που θέλουμε να δούμε, κρύβοντας το σκοτάδι που κουβαλάμε μέσα μας.
Ο Θεός απεχθάνεται το "δήθεν". Απεχθάνεται τα χείλη που Τον υμνούν, ενώ η καρδιά τους είναι γεμάτη δηλητήριο για τον αδελφό τους. Η επιφάνεια είναι εύκολη· η ουσία όμως απαιτεί ταπείνωση, απαιτεί να σπάσεις τον εγωισμό σου και να δεις την εικόνα του Θεού στον άλλον – ακόμα κι αν διαφωνείς μαζί του.
Αύριο, όταν οι μάσκες θα πέσουν και η βιτρίνα της δήθεν ευσέβειας θα θρυμματιστεί, πολλοί θα κλάψουν πικρά. Θα κλάψουν γιατί θα συνειδητοποιήσουν ότι σπατάλησαν τη ζωή τους στο να κρίνουν τις "ψευδοπροφητείες" των άλλων, ενώ οι ίδιοι ζούσαν μέσα στην ψευδαίσθηση της δικής τους αγιότητας.
Έχασαν την ουσία: Έχασαν τον Χριστό της θυσίας, τον Χριστό που έπλυνε πόδια, τον Χριστό που μας θέλει ελεύθερους και αληθινούς.
Μην μπερδεύετε τη θρησκεία με την πίστη. Η θρησκεία της επιφάνειας είναι φυλακή. Η πίστη της ουσίας είναι Φως, Ελευθερία και Αγάπη. Όποιος δεν έχει αγάπη, δεν έχει τίποτα, ακόμα κι αν ξέρει όλο το Ευαγγέλιο απέξω!»
σταματάς να είσαι «νούμερο» τη στιγμή που θυμάσαι πως είσαι Άνθρωπος. Η ανοχή μας είναι το καύσιμο για τα σχέδια των άλλων. Όσο σκύβουμε το κεφάλι από φόβο, τόσο χαμηλώνουν τον πήχη της αξιοπρέπειάς μας. Η ελευθερία δεν είναι κάτι που σου χαρίζουν, είναι κάτι που διεκδικείς κάθε μέρα με τη στάση σου. Όταν λες «όχι» στην τρομοκρατία της καθημερινότητας και στις εντολές που προσβάλλουν τη λογική σου, τότε αρχίζεις να αναπνέεις πραγματικά. Δεν έχουμε μόνο υποχρεώσεις· έχουμε το ιερό δικαίωμα να ορίζουμε τη ζωή μας, τις σκέψεις μας και το σώμα μας. Η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται σε αυτούς που διατάζουν, αλλά στη συλλογική μας αξιοπρέπεια. Αν θυμηθούμε ξανά τι σημαίνει να είμαστε ελεύθεροι και ενωμένοι, κανένα «χαλινάρι» δεν θα μπορεί να μας κρατήσει. Το «ποτέ» γίνεται «τώρα», όταν αποφασίσεις πως η ψυχή σου δεν χωράει σε καλούπια.Ο Χριστός δεν μίλησε για τείχη, αλλά για αγάπη και ενότητα. Αυτή η αγάπη είναι η πραγματική μας «ασπίδα». Όταν κοιτάς τον άλλον και βλέπεις έναν αδελφό και όχι έναν εχθρό, τότε το σύστημα που τρέφεται από τον φόβο και τον διχασμό καταρρέει. Η αφύπνιση ξεκινά όταν καταλάβουμε πως είμαστε ένα σώμα. Αν πονάει το ένα μέλος, πονάει όλος ο άνθρωπος. Αν κρατήσουμε την πίστη μας ως πράξη αλληλεγγύης και όχι ως αφορμή για τσακωμούς, τότε καμία εντολή και κανένα σχέδιο δεν θα μπορεί να μας λυγίσει. Η δύναμη βρίσκεται στην ομόνοια.«Ας σταματήσουμε για λίγο να κοιτάμε μόνο προς τα πάνω και ας κοιτάξουμε επιτέλους δίπλα μας. Η πραγματική μετάνοια δεν είναι οι βαθιές υποκλίσεις στο πάτωμα, ούτε οι τυπικές προσευχές που βγαίνουν μόνο από τα χείλη μας. Ο Θεός δεν ζήτησε “τεμενάδες”· ζήτησε καρδιά. Θυσιάστηκε για να μας δείξει πως ο δρόμος για Εκείνον περνάει μέσα από τον πλησίον. Αν κλείνουμε την ανθρωπιά μας σε ένα κουτάκι που μας βολεύει, τότε τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Μετάνοια σημαίνει αλλάζω νου, αλλάζω τρόπο που βλέπω τον κόσμο. Σημαίνει να πονάς για την πείνα του άλλου σαν να είναι δική σου, να νιώθεις τον φόβο του σαν να είναι δικός σου. Αν δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τον άνθρωπο που βλέπουμε κάθε μέρα, πώς λέμε ότι αγαπάμε τον Θεό που δεν βλέπουμε; Η αληθινή αλλαγή θα έρθει όταν η προσευχή μας γίνει πράξη και η αγάπη μας γίνει αγκαλιά για όλους, χωρίς εξαιρέσεις.»
Η ΒΙΤΡΙΝΑ ΤΗΣ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Φτάνει πια με τους «επαγγελματίες» χριστιανούς της επιφάνειας! Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει καταντήσει ένα απέραντο θέατρο. Ανθρωποι που φορούν το προσωπείο του ευσεβούς μόνο για να κρίνουν, να καταδικάζουν και να επιτίθενται σε όποιον τολμά να μιλήσει για αφύπνιση και ελευθερία.
Η Ουσία του Σεβασμού κόντρα στην Υποκρισία
«Ο πραγματικός σεβασμός, σύμφωνα με τον Χριστό, δεν κρύβεται στα μεγάλα λόγια, στις απειλές για τη "μέλλουσα κρίση" ή στο να κουνάμε το δάχτυλο στους αδελφούς μας. Ο Χριστός δίδαξε την αγάπη, την ταπείνωση και τον απόλυτο σεβασμό στην ελευθερία του ανθρώπου.
Σήμερα, δυστυχώς, ο σεβασμός έγινε "παρα-ουσία" και μια στεγνή επιφάνεια. Είναι εύκολο να παριστάνεις τον "φύλακα της αλήθειας" κατηγορώντας τους άλλους για είδωλα, αλλά είναι δύσκολο να ακολουθήσεις το παράδειγμα του Κυρίου που έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του και αγκάλιασε τους πάντες χωρίς κατάκριση.
Πραγματικός χριστιανός είναι αυτός που οικοδομεί, όχι αυτός που γκρεμίζει τις ψυχές των άλλων με σκληράδα. Όποιος χρησιμοποιεί το όνομα του Θεού για να πληγώσει ή να φοβίσει, μοιάζει με τους "τάφους τους κεκονιαμένους": λάμπει απέξω από ευσέβεια, αλλά μέσα του έχει σκοτάδι.
Η αληθινή αφύπνιση ξεκινά από την καρδιά που σέβεται την εικόνα του Θεού σε κάθε άνθρωπο. Ας αφήσουμε τους τύπους κι ας επιστρέψουμε στην Ουσία, που είναι η Αγάπη στην πράξη και ο αγώνας για έναν ελεύθερο και δίκαιο κόσμο!»
Η υποκρισία της βιτρίνας:
Κάνετε τον σταυρό σας δημόσια, αλλά η καρδιά σας στάζει φαρμάκι για τον αδελφό σας. Μιλάτε για τον Χριστό, αλλά αγνοείτε την Αγάπη Του. Ο Χριστός δεν ήρθε για να μας κάνει δικαστές, αλλά ελεύθερους ανθρώπους. Η δική σας «χριστιανοσύνη» σταματά εκεί που ξεκινά ο εγωισμός σας και η ανάγκη σας να φαίνεστε «σωστοί» στα μάτια του κόσμου.
Κάνετε τον σταυρό σας δημόσια, αλλά η καρδιά σας στάζει φαρμάκι για τον αδελφό σας. Μιλάτε για τον Χριστό, αλλά αγνοείτε την Αγάπη Του. Ο Χριστός δεν ήρθε για να μας κάνει δικαστές, αλλά ελεύθερους ανθρώπους. Η δική σας «χριστιανοσύνη» σταματά εκεί που ξεκινά ο εγωισμός σας και η ανάγκη σας να φαίνεστε «σωστοί» στα μάτια του κόσμου.
Η ευθύνη της ηγεσίας:
Δυστυχώς, πολλοί από εκείνους που θα έπρεπε να μας δείχνουν τον δρόμο, μετέτρεψαν την πίστη σε τύπους και τελετές. Μάθανε τον κόσμο να κοιτάζει το σχήμα και όχι την ουσία. Μάθανε τον λαό να φοβάται τον Θεό αντί να Τον αγαπά. Έκαναν τον Λόγο του Θεού ένα στεγνό βιβλίο κανόνων, αντί για μια ζωντανή φλόγα που καίει τις αλυσίδες του συστήματος και του Matrix.
Δυστυχώς, πολλοί από εκείνους που θα έπρεπε να μας δείχνουν τον δρόμο, μετέτρεψαν την πίστη σε τύπους και τελετές. Μάθανε τον κόσμο να κοιτάζει το σχήμα και όχι την ουσία. Μάθανε τον λαό να φοβάται τον Θεό αντί να Τον αγαπά. Έκαναν τον Λόγο του Θεού ένα στεγνό βιβλίο κανόνων, αντί για μια ζωντανή φλόγα που καίει τις αλυσίδες του συστήματος και του Matrix.
Η αληθινή Πίστη είναι Επανάσταση:
Ο Χριστός είναι η Αλήθεια που ελευθερώνει, όχι το δεσμό που υποδουλώνει. Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης δεν ήταν «τύπος», ήταν έργο. Έπιασε το υνί, τάισε τον λαό, κράτησε την πατρίδα όρθια. Αυτή είναι η Ορθοδοξία της πράξης!
Ο Χριστός είναι η Αλήθεια που ελευθερώνει, όχι το δεσμό που υποδουλώνει. Ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης δεν ήταν «τύπος», ήταν έργο. Έπιασε το υνί, τάισε τον λαό, κράτησε την πατρίδα όρθια. Αυτή είναι η Ορθοδοξία της πράξης!
Όποιος επιτίθεται σε όσους παλεύουν για την αφύπνιση του γένους, χρησιμοποιώντας το όνομα του Θεού, είναι υποκριτής. Η πίστη χωρίς αγάπη και χωρίς αγώνα για το δίκαιο είναι ένα άδειο πουκάμισο.
Σπάστε τη βιτρίνα! Βγείτε από το «σπήλαιο» της δήθεν ευσέβειας και γνωρίστε τον Χριστό της θυσίας και της ελευθερίας. Ο Θεός δεν κοιτάζει τα λόγια σας κάτω από τα βίντεο, κοιτάζει την αλήθεια της ψυχής σας!
«Ο Χριστός δεν είναι ιδιοκτησία κανενός και σίγουρα δεν είναι "δικαιολογία" για επιθέσεις και κατάκριση. Το να παριστάνεις τον χριστιανό με σκληρά λόγια, ενώ αγνοείς την ουσία της Αγάπης και της Ελευθερίας, είναι η μεγαλύτερη πλάνη. Ο Θεός δεν θέλει δικαστές, αλλά αδελφούς. Η δική μου αφύπνιση έχει ως οδηγό το φως και την αλήθεια, όχι τον φόβο και τον φαρισαϊσμό. Ας κοιτάξουμε λοιπόν πρώτα τη δική μας "δοκό" πριν ψάξουμε το "κάρφος" στο μάτι του αδελφού μας.»
«Ο σεβασμός δεν είναι μια τυπική ευγένεια, είναι η αντανάκλαση του αυτοσεβασμού μας. Όταν επιτρέπουμε σε άλλους να μας κρίνουν με σκληράδα ή να μας βαφτίζουν "πλανημένους" επειδή αναζητούμε την αλήθεια έξω από το δικό τους "σπήλαιο του πλατωνα το ματριξ της ψυχης τους ", τους δίνουμε το δικαίωμα να μας υποτιμούν.
Σύμφωνα με τον Χριστό, ο σεβασμός είναι η απόλυτη αναγνώριση της ελευθερίας του άλλου. Η σημερινή "παρα-ουσία" όμως, θέλει τον άνθρωπο υποταγμένο σε τύπους και φόβο. Ο αληθινός χριστιανός δεν επιβάλλεται με απειλές, αλλά εμπνέει με την αγάπη του.
Αν θέλουμε οι άλλοι να μας παίρνουν στα σοβαρά, πρέπει πρώτοι εμείς να τιμήσουμε την εικόνα του Θεού μέσα μας. Να μη δεχόμαστε την υποκρισία ως ευσέβεια. Η αφύπνιση ξεκινά όταν σταματάς να είσαι "δεδομένος" για τα συστήματα και τους ανθρώπους που θέλουν να σε ελέγχουν. Όπως δίδαξε ο Βατάτζης: Η ελευθερία και ο σεβασμός κερδίζονται με έργα, όχι με υποταγή στο σκοτάδι.»
Η ΑΛΛΑΓΗ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ
Αν ονειρευόμαστε μια καλύτερη κοινωνία, μια Ελλάδα ελεύθερη και ευλογημένη, οφείλουμε πρώτα να κοιτάξουμε στον καθρέφτη. Η υποκρισία και το «δήθεν» δεν χτίζουν πατρίδες, τις γκρεμίζουν.
- Η Αυτοκριτική ως Θεμέλιο: Πριν κρίνεις τον άλλον, δες τα δικά σου λάθη. Φτιάξε τον δικό σου χαρακτήρα, την δική σου πνευματικότητα, τη δική σου σχέση με την αλήθεια. Αν ο καθένας μας δεν διορθώσει το δικό του «σπήλαιο», πώς περιμένουμε να φωτιστεί ο κόσμος;
- Η Προσωπική Ευθύνη: Η κοινωνία δεν είναι κάτι ξένο, είναι το άθροισμα όλων μας. Αν εγώ είμαι τίμιος, αν εγώ είμαι εργατικός σαν τον Βατάτζη, αν εγώ έχω αγάπη, τότε η κοινωνία ήδη άρχισε να αλλάζει.
- Η Ένωση για το Κοινό Καλό: Μόνο όταν καθαρίσουμε την καρδιά μας από τον εγωισμό και την υποκρισία, μπορούμε να ενωθούμε αληθινά. Η ισχύς βρίσκεται στην Ένωση, αλλά η ένωση απαιτεί καθαρούς ανθρώπους που παλεύουν για το κοινό καλό και όχι για την προσωπική τους προβολή ή το δίκιο τους.
Το μήνυμα είναι απλό: Μην περιμένεις τους άλλους να γίνουν καλύτεροι για να αλλάξει ο κόσμος. Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις. Από τον καθένα μας ξεκινάει η σπίθα, και όλοι μαζί θα γίνουμε η φλόγα που θα κάψει το σκοτάδι της υποκρισίας!
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ: ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΨΕΜΑ
Ακολουθούμε τον δρόμο που χάραξε ο Χριστός και βάδισαν οι Άγιοί μας, όπως ο Βατάτζης. Δεν φοβόμαστε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους!
- Στηλιτεύουμε τη «Βρωμιά» και το Άδικο: Δεν γινόμαστε συνεργοί στη σιωπή. Όπου υπάρχει υποκρισία, εκμετάλλευση και σκοτάδι, ρίχνουμε το φως της αλήθειας. Ο Χριστός μας θέλει αγωνιστές, όχι παθητικούς θεατές της αδικίας.
- Αναζητάμε την Αλήθεια: Η αλήθεια πονάει τους υποκριτές, αλλά ελευθερώνει τους ταπεινούς. Ζητάμε την αλήθεια σε κάθε μας βήμα, στην ιστορία μας, στην πίστη μας και στην καθημερινότητά μας.
- Εκτιμάμε και Αναδεικνύουμε το Όμορφο: Μέσα στη μαυρίλα του κόσμου, εμείς επιλέγουμε να βλέπουμε και να μοιραζόμαστε ό,τι όμορφο υπάρχει. Μια καλή πράξη, μια καθαρή ματιά, η ευλογία της γης μας. Το να αναδεικνύεις το καλό είναι η μεγαλύτερη νίκη ενάντια στο κακό.
Το συμπέρασμα:
Ξεκινάμε από τον εαυτό μας, διορθώνουμε τα λάθη μας και μετά ενωνόμαστε όλοι μαζί. Μια γροθιά για το κοινό καλό, με καθαρή συνείδηση και ακλόνητη πίστη. Αυτή είναι η αληθινή αφύπνιση: να ζεις με αξιοπρέπεια, να αγαπάς με ουσία και να πολεμάς το ψέμα με το Φως!
Ξεκινάμε από τον εαυτό μας, διορθώνουμε τα λάθη μας και μετά ενωνόμαστε όλοι μαζί. Μια γροθιά για το κοινό καλό, με καθαρή συνείδηση και ακλόνητη πίστη. Αυτή είναι η αληθινή αφύπνιση: να ζεις με αξιοπρέπεια, να αγαπάς με ουσία και να πολεμάς το ψέμα με το Φως!
Ο Χριστός δεν ήρθε για τους τέλειους της βιτρίνας, αλλά για τους ειλικρινείς με τα κουσούρια. Προτιμώ να είμαι ένας αμαρτωλός που παλεύει για το Φως και την Ελευθερία, παρά ένας "άγιος" των τύπων που μέσα του κρύβει σκοτάδι και κατάκριση για τον αδελφό του και διθενια .
- Βγείτε από το σφάλμα της "επιφάνειας". Η αλήθεια είναι Φως που ελευθερώνει, οχι το ψεμα
