Δεν είμαι εδώ για να με θυμούνται μόνο στις δύσκολες ώρες.
Δεν είμαι άνθρωπος ανάγκης, ούτε λύση ανάγκης.

Κουράστηκα να με κρατούν κοντά όταν η ζωή τους πονάει και να με ξεχνούν μόλις όλα πάνε καλά. Κουράστηκα να είμαι χρήσιμος στη θλίψη τους και αόρατος στη χαρά τους.

Όποιος με πλησιάζει μόνο όταν καταρρέει και φεύγει όταν στέκεται όρθιος, δεν με θέλει — με χρησιμοποιεί. Και εγώ δεν είμαι εργαλείο για να με αφήνουν στην άκρη όταν τελειώσει η δουλειά.

Θέλω ανθρώπους που να μένουν.
Όχι μόνο στα σκοτάδια, αλλά και στο φως.
Όχι μόνο    πονάνε νιωθουν μονοι , αλλά και όταν η ζωή προχωρά και χαμογελά.

Από εδώ και πέρα, θα κρατώ κοντά μου μόνο όσους δεν με ξεχνούν όταν η ζωή τους πάει μια χαρά. Γιατί η παρουσία δεν αποδεικνύεται στην ανάγκη — αποδεικνύεται στη συνέχεια.

Μην κοιτάς τον άνθρωπο σαν αριθμό ή σαν πρόβλημα. Δες την ψυχή του, τη μοναδικότητά του, την ιστορία που κουβαλάει. Μια μικρή αγκαλιά, ένα ζεστό χαμόγελο, μια καλή λέξη — αυτά αλλάζουν τον κόσμο γύρω σου.