ο μονολογος ενος αυτιστικου στους νευροτυπικός
με σεβασμο παντα και χωρις υποτιμηση των ανθρωπων οπου εχουν αλλο τροπο σκεψης κι αντιληψης των πραγματων σε οτι αφορα συμπεριφορες καταστασεις και αλληλεπίδραση. θελοντας για λιγο να σε φερω στη δικη μου θεση και τι βιωνω γιατι τολμαω να ειμαι διαφορετικος απ τους αλλους ολους . να δεις γιατι το κανω ?? απο δυστροπια απο κακια απο πεισμα ?? απο αντιπάθεια για τους αλλους γυρω μου ?? η μηπως απ αντιδραση στη συμπεριφορα τους ?? καλε μου συνανθρωπε που εχεις αλλο τροπο σκεψης απ μενα θελω να σε ρωτησω κατι παντα καλοπροαίρετα και φιλικα . γιατι δε μου δινεις απο το χρονο σου στιγμες να μου μιλας οπως με αλλους συνανθρώπους σου ?? γιατι να μην νιωθω και εγω οτι εχω χωρο στη ζωη ενός αλου ανθρωπου ?? να κανουμε πραματα μαζι να φτιαχνουμε αναμνισεις ομορφες ανθρωπινες ? γιατι παρεξηγείς πραγματα που μπορει να διατυπώσω λαθος η να πω καμια βλακεια οπως ολος ο κοσμος ενω πιο ευκολα αλον τον συγχωρεις και προχωρας μια χαρα τις σχεσεις μαζι του ?? γιατι με κοιτας με απαξιωση ?? γιατι δε ειμαι μοντελο η δε ντύνομε στη πενα οπως εσυ ?? γιατι δε μιλω με το σις και με το σας ?? γιατι αν κανω κατι καλο το προσπερνας σα να τανε αερας απλα μα αν κανω γκαφα συνεχως την επισημαινεις ?? δε ειμαι σα εσενα γρηγορος ουτε πρακτικα ουτε νοητικα συχνα αποτυγχάνω σε παρα πολλα και νιωθω που νιωθω αποτυχημενος με κανεις να νιωσω πιο χαλια ?? φερομαι σα παιδι γιατι δε μεγαλωσα νοερα συμβαδιζοντας με το σωμα μου .
γιατι ποτε δε λαμβάνω ενδιαφερον αγαπη και ζεστασια παρα μονον αδιαφορια τυπικοτιτα και εμεσο μπουλινκ ??
γιατι ακομα κι απ τους δικους μου ανθρωπους αντι να βρω στηριξη τους βλεπω απεναντι μου ?? κρεμώντας μου ταμπελες οπως κακομαθημενος τεμπελης αλητης κακοτροπος αντικοινωνικος ??
γιατι ειναι τοσο δυσκολο να βρω ανθρωπους να με αποδεχονται οπως ειμαι ?? τη στιγμη που εγκληματιας δε ειμαι ουτε παλιανθρωπος ?? απλα αντιλαμβανομαι διαφορετικα το κοσμο ως νευρο αποκλινον ??
οποιος ερχεται μονον απ συμφερον θα ερχετε η γιατι θελει μια ρεζερβα ναχει αν μεινει μονος κατα διαστηματα να εχει καποιον να λεει καμια κουβεντα κι οταν βρισκει παρεες αλλες να εξαφανίζεται ??
ανθρωπια δε θα βρω ειμαι καταδικασμενος στη μοναχικοτητα μου κι τον κοινωνικο αποκλεισμο ??
γιατι οταν βγαινω εξω ναμε παντα μονος ενω οι αλλοι εχουν παρεες μιλανε γελουνε ολα αυτα τα ομορφα και καποιον στα δυσκολα να τους στεκεται εγω να ειμαι σα ναμε αναμεσα σε κοσμο μα ψυχικα σα ναμε μονος σε ενα βουνο χωρις ιχνος ζωης γυρο ??
να παραπονιεσαι που εχεις αυτη τη ψυχρη αντιμετωπιση κι να σε κοιτάνε σα κατι ενοχλητικο που τους πειραζει με τη γκρινια και να σου λενε οτι δε σου μιλαω γιατι δε μας εμπνέεις ??
να προσπαθεις να παλευεις να κανεις τα παντα να πλησιασεις κοσμο και εκει που λες να βρηκα κι εγω καποιον να λεω καμια κουβεντα ξαφνικα να σε γραφει αυτος να σταματα πλεον να σου μιλαει κι να τον βλεπεις με αλους να μιλαει μια χαρα ??
γιατι αλλιώς να φέρονται σε εσενα απομακρα αδιαφορα και σε αλλους να μεταβαλλονται τα πιο γλυκα και ζεστα πλασματα ??
ιστορω σε παρα πολλα σε σχεση με τους νευροτυπικους το παραδεχομαι κανει συνεχεια λαθη μαλακιες παραλείψεις δε τα κανω εσκεμμένα αλα ηξερα οτι τον πιο αδυναμο τον στηριζουμε δε του δινουμε μια να παει πιο κατω.
δε ζητω κατι παράλογο ζητω σωστη αντιμετώπιση απ τους συνανθρωπους μου αποδοχή ανθρωπιά εγω σα γνώμονα στη ζωη εχω ποτε μην κανω οτι δε θελω να μου κανουν κι να φερομε στους αλους οπως θελω να μου φεροντε .
το παραπονο αυτο ειναι ευλογο κι απο παρα πολλους αλλους σα και μενα στη σελιδα αυτη εδω αρα δε ειναι υπερβολες η φαντασιωσεις ουτε ψεματα .οποιος ενδιαφερετε ας δει εδω .
https://www.reddit.com/r/autism/
