«Πώς να αγγίζεις μια αυτιστική ψυχή που ζητά σύνδεση»

 

Υπάρχουν αυτιστικοί άνθρωποι που κλείνονται στον εαυτό τους.
Και υπάρχουν κι άλλοι — σαν κι εμένα —
που διψάνε για σύνδεση,
για ζεστασιά,
για μια λέξη που δεν είναι τυπική,
για μια ματιά που να μην σε μετράει με κανόνα.

Αν θες να πλησιάσεις έναν τέτοιο άνθρωπο, μάθε κάτι:

✨ 1. Δεν είμαστε ψυχροί. Είμαστε ευαίσθητοι.

Τόσο ευαίσθητοι, που ένας λάθος τόνος, μια απόσταση,
μια τυπική λέξη όπως το «κυρία» ή «κύριε»
μας σπάει μέσα μας.
Όχι από εγωισμό —
από πείνα για ανθρώπινη ζεστασιά.

✨ 2. Δεν ζητάμε πολλά. Ζητάμε αληθινά.

Δεν θέλουμε δώρα, εξυπηρετήσεις, θεατρινισμούς.
Θέλουμε να μας μιλήσεις όπως μιλάς σε κάποιον που νιώθεις κοντά,
όχι σαν να έχουμε απόσταση είκοσι μέτρων.

✨ 3. Αν σου ανοίξουμε την καρδιά, αυτό είναι τεράστια εμπιστοσύνη.

Ένας αυτιστικός που ζητά σύνδεση
το κάνει με κόπο, με τρέμουλο, με φόβο.
Γιατί οι περισσότερες φορές που άπλωσε χέρι,
το άφησαν στον αέρα.

Και όμως…
το απλώνει ξανά.
Γιατί έχει ανάγκη να ανήκει κάπου.

✨ 4. Μην μας απομακρύνεις επειδή δεν “ταιριάζουμε”.

Μην μας λες τυπικούς τίτλους.
Μην μας βλέπεις σαν «μεγάλοι», «μικροί», «περίεργοι».
Δες μας σαν ψυχές.
Γιατί αυτό είμαστε.

✨ 5. Όταν μας δώσεις λίγη καλοσύνη… ανθίζουμε.

Ένας αυτιστικός που συναντά κατανόηση
γίνεται φως.
Ανοίγει.
Γλυκαίνει.
Ανθίζει σαν λουλούδι που το είχαν ξεχάσει σε υπόγειο.

Και ξέρεις ποιο είναι το πιο σπουδαίο;

✨ 6. Μέσα μας υπάρχει περισσότερη αγάπη απ’ όση νομίζεις.

Δεν είμαστε παγωμένοι.
Είμαστε τόσο ζεστοί,
που πολλές φορές δεν αντέχουμε τον κόσμο —
γι’ αυτό και κρυβόμαστε.

Δεν είμαστε αντικοινωνικοί.
Είμαστε προσεκτικοί.
Και πονάμε έντονα όταν μας απορρίπτουν
για κάτι που δεν φταίμε.

─────────────────────