Για την Ελευθερία της Ψυχής

«Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο ελεύθερο, με καρδιά ανοιχτή και ψυχή που αναπνέει στο φως. Δεν τον ήθελε δεμένο, ούτε φοβισμένο, ούτε φυλακισμένο από λόγια, απαιτήσεις ή εγωισμούς. Η αγάπη Του δεν κρατά αλυσίδες· δίνει φτερά.

Κι όμως, ο άνθρωπος πολλές φορές γίνεται δεσμοφύλακας του άλλου. Για το εγώ του, για τον φόβο του, για την ανάγκη του να ελέγχει, φυλακίζει καρδιές, περιορίζει ψυχές, σβήνει χαμόγελα. Εκεί που έπρεπε να υπάρχει αγάπη, μπαίνουν όροι· εκεί που έπρεπε να υπάρχει ελευθερία, μπαίνει φόβος.

Η αληθινή αγάπη δεν πνίγει, δεν απαιτεί, δεν δεσμεύει. Σέβεται την ελευθερία του άλλου, όπως ο Θεός σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου. Γιατί μόνο ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να αγαπήσει αληθινά, να πιστέψει βαθιά και να περπατήσει στο φως.

Όποιος αγαπά με Θεό, δεν φυλακίζει — ελευθερώνει. Και όποιος αφήνει τον άλλον ελεύθερο, δοξάζει τον Δημιουργό του.»