ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ

Η Ελλάδα δεν χάθηκε.
Η Ελλάδα κουράστηκε.

Κουράστηκε από λόγια χωρίς έργα.
Από υποσχέσεις χωρίς αλήθεια.
Από διχασμούς που μας μικραίνουν.

Μα καμία χώρα δεν διορθώνεται αν οι άνθρωποί της περιμένουν «κάποιον άλλον» να τη σώσει.

Πρέπει να συνέλθουμε.
Να κοιταχτούμε στον καθρέφτη ως λαός.

Να θυμηθούμε ότι οι πρόγονοί μας δεν μας κληροδότησαν μόνο ένδοξες σελίδες,
αλλά ευθύνη.

Από τον Λεωνίδας Α΄ μέχρι τον Κολοκοτρώνης,
από τους Πατέρες της πίστης μέχρι τους αφανείς αγωνιστές,
το κοινό τους στοιχείο δεν ήταν η δύναμη — ήταν η συνείδηση.

Ήξεραν ποιοι ήταν.
Ήξεραν γιατί αγωνίζονταν.
Ήξεραν τι δεν πουλιέται.

Σήμερα δεν μας ζητείται να σηκώσουμε σπαθιά.
Μας ζητείται να σηκώσουμε ήθος.

Να ξαναχτίσουμε εμπιστοσύνη.
Να απαιτήσουμε δικαιοσύνη χωρίς να γίνουμε άδικοι.
Να αγαπήσουμε την πατρίδα χωρίς να μισήσουμε κανέναν.

Η ρίζα δεν είναι για να καυχιόμαστε.
Είναι για να τρεφόμαστε.

Αν θυμηθούμε τη γλώσσα μας, την ιστορία μας, την πίστη μας,
όχι σαν σύνθημα αλλά σαν τρόπο ζωής,
τότε η χώρα θα μπει στο σωστό δρόμο.

Η αλλαγή δεν θα έρθει με φωνές.
Θα έρθει με χαρακτήρα.

Και όταν αρκετοί άνθρωποι αποφασίσουν να ζήσουν τίμια,
να εργαστούν με αξιοπρέπεια,
να πουν «όχι» στο εύκολο ψέμα,

τότε το «μπάχαλο» θα αρχίσει να γίνεται τάξη.

Όχι επειδή άλλαξε το σύστημα.
Αλλά επειδή αλλάξαμε εμείς.