Ο Δρόμος που διαβαίνεις με εναν καλο συνοδοιπόρο εχει άλλη δύναμη !
Κάποτε ήταν ένας άνθρωπος που περπατούσε μόνος έναν μακρύ δρόμο. Ο δρόμος είχε ανηφόρες, πέτρες και δύσκολες στροφές. Κάποιες μέρες κουραζόταν τόσο πολύ που καθόταν στην άκρη και αναρωτιόταν αν θα μπορέσει να συνεχίσει.
Πέρασαν πολλοί άνθρωποι από δίπλα του. Κάποιοι του έδωσαν συμβουλές, κάποιοι τον κοίταξαν και έφυγαν, κάποιοι του είπαν ότι ο δρόμος δεν είναι τόσο δύσκολος.
Όμως μια μέρα βρέθηκε δίπλα του ένας άνθρωπος που δεν του είπε «μην κουράζεσαι». Δεν του είπε «σταμάτα να παραπονιέσαι». Απλώς περπάτησε δίπλα του.
Όταν ο ένας κουραζόταν, ο άλλος περίμενε. Όταν φοβόταν, ο άλλος έλεγε: «Είμαι εδώ.» Όταν η ανηφόρα γινόταν δύσκολη, δεν εξαφανιζόταν.
Και τότε ο πρώτος άνθρωπος κατάλαβε κάτι:
Ο δρόμος δεν είχε γίνει πιο εύκολος. Οι πέτρες ήταν ακόμα εκεί. Οι ανηφόρες υπήρχαν ακόμα. Όμως το βάρος είχε αλλάξει, γιατί δεν το κουβαλούσε πια μόνος.
Γιατί στη ζωή δεν είναι πάντα αυτός που βρίσκει τον πιο εύκολο δρόμο που φτάνει πιο μακριά. Πολλές φορές είναι αυτός που έχει έναν συνοδοιπόρο και συνεχίζει, ακόμα κι όταν ο δρόμος είναι δύσκολος.
Η μεγαλύτερη δύναμη δεν είναι να μη χρειάζεσαι κανέναν. Είναι να έχεις έναν άνθρωπο που μένει δίπλα σου.
Η σημασία του συνοδοιπόρου στη ζωή του ανθρώπου
Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος να περνά όλες τις δυσκολίες μόνος του. Από την αρχή της ζωής μας έχουμε ανάγκη τη σύνδεση, την ασφάλεια και την αίσθηση ότι κάποιος μας βλέπει και μας καταλαβαίνει.
Ένας συνοδοιπόρος δεν είναι κάποιος που θα εξαφανίσει τα προβλήματα. Δεν μπορεί να πάρει όλες τις δυσκολίες από πάνω μας. Μπορεί όμως να αλλάξει τον τρόπο που τις αντιμετωπίζουμε.
Όταν ένας άνθρωπος νιώθει ότι έχει στήριξη:
- μειώνεται το αίσθημα της μοναξιάς,
- αυξάνεται η ψυχική αντοχή,
- ο φόβος γίνεται πιο διαχειρίσιμος,
- υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη για να συνεχίσει.
Αντίθετα, η συνεχής μοναξιά και η αίσθηση ότι «πρέπει να τα καταφέρω μόνος μου» μπορεί να εξαντλήσει έναν άνθρωπο ψυχικά.
Η στήριξη δεν σημαίνει να κάνουμε κάποιον αδύναμο. Το αντίθετο: πολλές φορές είναι αυτό που επιτρέπει στον άνθρωπο να σταθεί ξανά στα πόδια του.
Ένα απλό «είμαι εδώ», μια παρουσία χωρίς κριτική, μια σχέση με εμπιστοσύνη μπορεί να γίνει για κάποιον μια μεγάλη δύναμη.
Γιατί τελικά ο άνθρωπος δεν χρειάζεται πάντα κάποιον να περπατήσει μπροστά του για να του δείξει τον δρόμο. Πολλές φορές χρειάζεται κάποιον να περπατήσει δίπλα του.
Η ζωή είναι αλλιώς όταν τη μοιράζεσαι.
Οι χαρές μεγαλώνουν όταν υπάρχει κάποιος να τις χαρεί μαζί σου και οι δυσκολίες μικραίνουν όταν δεν τις κουβαλάς μόνος.
Δεν είναι η απουσία προβλημάτων που κάνει έναν άνθρωπο δυνατό. Είναι η παρουσία ενός ανθρώπου που μένει δίπλα του στις δύσκολες στιγμές.«Ο δρόμος μπορεί να είναι δύσκολος, αλλά η παρουσία ενός ανθρώπου δίπλα σου αλλάζει το πώς τον περπατάς.»
