το κάδρο του θεου 

Το μέρος  όπου κάθε λουλούδι είχε θέση

Στο χωριό όπου κατοικούσε η ανθρωπιά, υπήρχε ένας μεγάλος κήπος στην άκρη του λόφου.

Δεν ήταν ένας συνηθισμένος κήπος.

Εκεί δεν φύτευαν μόνο τα πιο ψηλά ή τα πιο εντυπωσιακά λουλούδια. Εκεί είχαν θέση όλα τα λουλούδια.

Άλλα ήταν μικρά.
Άλλα είχαν έντονα χρώματα.
Άλλα μεγάλωναν γρήγορα και άλλα χρειάζονταν περισσότερο χρόνο.
Άλλα αγαπούσαν τον ήλιο και άλλα ένιωθαν καλύτερα στη σκιά.

Μια μέρα ένας επισκέπτης πέρασε από τον κήπο και ρώτησε τον κηπουρό:

«Γιατί δεν κρατάς μόνο τα πιο όμορφα λουλούδια; Γιατί αφήνεις να μεγαλώνουν και αυτά που είναι διαφορετικά;»

Ο κηπουρός χαμογέλασε και απάντησε:

«Γιατί ένας κήπος όπου όλα είναι ίδια μπορεί να είναι τακτοποιημένος, αλλά δεν έχει ψυχή. Η ομορφιά γεννιέται όταν κάθε λουλούδι έχει τη δική του θέση.»

Λίγο αργότερα, ένα μικρό λουλούδι φύτρωσε στην άκρη του κήπου.

Ήταν διαφορετικό από τα άλλα. Τα πέταλά του δεν ήταν τέλεια σχηματισμένα και μεγάλωνε πιο αργά.

Το μικρό λουλούδι ένιωθε ντροπή και σκέφτηκε:

«Ίσως δεν ανήκω εδώ. Ίσως τα άλλα λουλούδια είναι καλύτερα από εμένα.»

Ο κηπουρός το πλησίασε και του είπε:

«Μην προσπαθείς να γίνεις ένα άλλο λουλούδι. Ο κήπος δεν χρειάζεται να είσαι ίδιο με τους άλλους. Χρειάζεται να ανθίσεις όπως είσαι.»

Το μικρό λουλούδι άρχισε σιγά σιγά να σηκώνει τα πέταλά του προς τον ήλιο.

Με τον καιρό μεγάλωσε και έγινε ένα από τα πιο αγαπημένα λουλούδια του κήπου.

Όχι επειδή έμοιαζε με τα άλλα.

Αλλά επειδή είχε τη δική του μοναδική ομορφιά.

Και από τότε όλοι στο χωριό θυμούνταν μια μεγάλη αλήθεια:

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις για να αξίζεις μια θέση στον κόσμο.

Κάθε άνθρωπος, όπως κάθε λουλούδι, έχει κάτι μοναδικό να προσφέρει.

Και εκείνος ο κήπος έμεινε γνωστός ως ο κήπος όπου κάθε λουλούδι είχε θέση.

-------------------------------

Πώς θα το σχολίαζε ένα παιδί

«Μου άρεσε ο κήπος γιατί κανένα λουλούδι δεν έπρεπε να γίνει ίδιο με τα άλλα.

Νομίζω πως το μικρό λουλούδι στην αρχή ήταν στενοχωρημένο γιατί νόμιζε ότι δεν ήταν αρκετά καλό. Αλλά μετά κατάλαβε ότι ήταν όμορφο όπως ήταν.

Μου άρεσε που ο κηπουρός δεν το πέταξε και δεν του είπε να αλλάξει. Του έδειξε ότι είχε θέση στον κήπο.

Και εγώ θα ήθελα να ζω σε ένα χωριό όπου όλοι θα είναι φίλοι και κανείς δεν θα κοροϊδεύει κάποιον επειδή είναι διαφορετικός.

Γιατί κάθε λουλούδι είναι όμορφο με τον δικό του τρόπο.»

--------------------------------

για τον πατερα δημιουργο 

Το μικρό λουλούδι μας μαθαίνει κάτι σημαντικό:

Δεν χρειάζεται όλα τα λουλούδια να έχουν το ίδιο χρώμα ή το ίδιο σχήμα για να είναι όμορφα.

Ο κήπος μας θυμίζει ότι:

• κάθε άνθρωπος έχει τη δική του αξία,
• η διαφορετικότητα κάνει τον κόσμο πιο πλούσιο,
• η φροντίδα και η αποδοχή βοηθούν τους άλλους να ανθίσουν,
• μια μικρή πράξη καλοσύνης μπορεί να αλλάξει μια μέρα.