Ας ζητάμε το φως της αλήθειας,

όχι για να φανούμε σωστοί, αλλά για να βλέπουμε καθαρά. Ας ζητάμε μάτια ψυχής — μάτια ανοιχτά, ήσυχα και δίκαια, που δεν φοβούνται την αλήθεια ακόμα κι όταν μας αλλάζει. Ας διώχνουμε τα σκοτάδια που κάνουν την ψυχή να βάζει παρωπίδες, που μας μαθαίνουν να βλέπουμε λίγο και να κρίνουμε γρήγορα. Το φως δεν πληγώνει· θεραπεύει. Και όποιος το ζητά με ταπείνωση, δεν χάνεται — βρίσκει τον δρόμο του.

Ο Θεός δεν έπλασε τον άνθρωπο για να χαθεί στα πρόσκαιρα,
ούτε για να μετρά τη ζωή με πράγματα που φθείρονται.

Στο Ευαγγέλιο μας θυμίζει πως ο προορισμός μας
δεν είναι το λίγο και το φθαρτό,
αλλά το αιώνιο και το αληθινό.

Μας λέει να μη χανόμαστε σε ψεύτικα φώτα
που μας μαθαίνουν να αγαπάμε μόνο την ύλη
και να ξεχνάμε την ψυχή.

Οι αληθινοί θησαυροί
δεν σκουριάζουν, δεν χάνονται, δεν αγοράζονται.
Είναι η αγάπη, η αλήθεια, η καθαρή καρδιά,
η δικαιοσύνη και το φως.

Όποιος τα ζητά αυτά,
ακόμα κι αν περπατά στη γη,
έχει ήδη στραμμένο το βλέμμα στον ουρανό.

Και δεν πλανάται.
Γιατί όπου είναι ο θησαυρός του ανθρώπου,
εκεί είναι και η καρδιά του.