Για τα θαύματα

Τα θαύματα δεν γίνονται για να αποδείξει ο Θεός ότι είναι μεγάλος
ούτε για να φοβίσει τον άνθρωπο με δύναμη και εξουσία.
Δεν έχει ανάγκη να φανεί αφέντης.

Γίνονται γιατί θέλει να πει κάτι απλό:
«Είμαι εδώ.»

Στην Αγία Γραφή, το θαύμα δεν είναι επίδειξη.
Είναι συνάντηση.
Ένα άγγιγμα μέσα στον πόνο,
ένα φως μέσα στον φόβο,
μια ανάσα όταν όλα μοιάζουν κλειστά.

Όμως τα θαύματα δεν επιβάλλονται.
Δεν φωνάζουν.
Χρειάζονται μάτια ανοιχτά,
και ψυχή που να τολμά να νιώσει.

Γι’ αυτό και πολλοί περνούν δίπλα τους και δεν τα βλέπουν.
Όχι γιατί δεν συμβαίνουν,
αλλά γιατί η καρδιά έχει μάθει να προστατεύεται με δυσπιστία.

Κι όμως, τα θαύματα γίνονται.
Όχι πάντα θεαματικά,
αλλά αληθινά.

Γίνονται για να μη φοβάται ο άνθρωπος.
Για να θυμάται πως δεν είναι μόνος.
Πως ακόμα και μέσα στο σκοτάδι,
κάποιος περπατά μαζί του.

Και αυτό, ίσως, είναι το μεγαλύτερο θαύμα απ’ όλα.