Όταν ο ένας θέλει και ο άλλος όχι — η δύσκολη τέχνη της διακριτικής απομάκρυνσης
Υπάρχουν σχέσεις που δεν τελειώνουν επειδή κάποιος έκανε κάτι κακό. Απλώς κάποια στιγμή γίνεται φανερό ότι ο ένας αισθάνεται περισσότερα από τον άλλον.
Ο ένας πλησιάζει, ελπίζει, περιμένει ένα μήνυμα, μια συνάντηση, ένα σημάδι. Ο άλλος μπορεί να τον συμπαθεί, να τον εκτιμά, να περνά όμορφα μαζί του, αλλά μέσα του ξέρει πως δεν υπάρχει το ίδιο συναίσθημα.
Και τότε γεννιέται ένα δύσκολο ερώτημα:
Πώς λες «δεν μπορώ να σου δώσω αυτό που θέλεις» χωρίς να γίνεις σκληρός;
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να μην πονέσει καθόλου ο άλλος. Η απόρριψη, ακόμα και όταν γίνεται με τον πιο ευγενικό τρόπο, μπορεί να πονέσει.
Υπάρχει όμως τρόπος να μην τον πληγώσεις περισσότερο με λάθος συμπεριφορά.
Η ειλικρίνεια είναι πιο ευγενική από την ψεύτικη ελπίδα
Όταν ξέρεις ότι δεν θέλεις μια ερωτική σχέση, το πιο τίμιο είναι να το πεις.
Όχι με σκληρότητα.
Όχι με περιφρόνηση.
Αλλά καθαρά.
Θα μπορούσες να πεις:
«Σε εκτιμώ πραγματικά και χαίρομαι που σε γνώρισα. Όμως αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να σου ανταποδώσω αυτό που νιώθεις εσύ. Δεν θα ήθελα να σου αφήσω ελπίδες για κάτι που μέσα μου δεν βλέπω να μπορεί να υπάρξει.»
Είναι δύσκολο να το πεις.
Αλλά είναι πολύ πιο ανθρώπινο από το να λες «ποτέ δεν ξέρεις», «ίσως αργότερα» ή «ας δούμε», ενώ μέσα σου έχεις ήδη αποφασίσει.
Μην αφήνεις μια πόρτα μισάνοιχτη μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι να την κλείσεις
Μερικές φορές προσπαθούμε να προστατεύσουμε τον άλλον και καταλήγουμε να τον μπερδεύουμε.
Ένα μήνυμα αργά τη νύχτα.
Ένα φλερτ «για πλάκα».
Μια αγκαλιά που δίνει λάθος μήνυμα.
Ένα «μου λείπεις» όταν ξέρεις ότι δεν θέλεις να επιστρέψεις.
Μπορεί για εμάς να είναι μια στιγμή τρυφερότητας. Για τον άλλον όμως μπορεί να γίνει μια καινούργια ελπίδα.
Γι' αυτό, όταν αποφασίζουμε να απομακρυνθούμε, χρειάζεται και η συμπεριφορά μας να συμφωνεί με τα λόγια μας.
Δεν χρειάζεται ghosting
Η απόσταση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εξαφανίζομαι χωρίς εξήγηση.
Το ghosting αφήνει τον άλλον να αναρωτιέται:
«Τι έκανα;»
«Γιατί εξαφανίστηκε;»
«Μήπως υπάρχει ακόμα πιθανότητα;»
Όταν είναι δυνατό και ασφαλές, μια σύντομη και ειλικρινής κουβέντα είναι πολύ πιο καθαρή.
«Δεν θέλω να συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο. Δεν φταις εσύ και δεν θέλω να σε προσβάλω. Απλώς δεν αισθάνομαι το ίδιο και πιστεύω ότι είναι καλύτερο να κρατήσουμε κάποια απόσταση.»
Δεν χρειάζονται δέκα σελίδες εξηγήσεων.
Μερικές φορές η υπερβολική εξήγηση κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.
Και αν ο άλλος επιμένει;
Εδώ χρειάζονται όρια.
Μπορείς να είσαι ευγενικός χωρίς να αλλάξεις την απόφασή σου.
«Καταλαβαίνω ότι σε δυσκολεύει αυτό που σου λέω και λυπάμαι που σε στενοχωρώ. Όμως η απόφασή μου δεν αλλάζει. Δεν θέλω να συνεχίσω να σου δίνω την εντύπωση ότι υπάρχει κάτι περισσότερο.»
Δεν χρειάζεται να μπεις σε διαπραγμάτευση για τα συναισθήματά σου.
Το “όχι” δεν χρειάζεται να αποδειχθεί.
Ούτε ο ένας είναι κακός ούτε ο άλλος
Και αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό.
Ο άνθρωπος που αγαπά περισσότερο δεν είναι αφελής ή αξιολύπητος.
Και ο άνθρωπος που δεν ανταποκρίνεται δεν είναι απαραίτητα ψυχρός ή κακός.
Απλώς δύο άνθρωποι μπορεί να βρίσκονται σε διαφορετικό σημείο συναισθηματικά.
Δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε την καρδιά μας να αισθανθεί κάτι επειδή ένας υπέροχος άνθρωπος βρίσκεται απέναντί μας.
Μπορούμε όμως να του φερθούμε με αξιοπρέπεια.
Η πραγματική διακριτικότητα
Ίσως τελικά η διακριτικότητα να μην είναι να βρεις έναν τρόπο ώστε ο άλλος να μη στενοχωρηθεί καθόλου.
Αυτό πιθανόν να μην είναι δυνατό.
Η πραγματική διακριτικότητα είναι να του πεις την αλήθεια χωρίς να τον ταπεινώσεις, να βάλεις τα όριά σου χωρίς να τον προσβάλεις και να φύγεις χωρίς να αφήσεις πίσω σου ψεύτικες ελπίδες.
Γιατί μερικές φορές το πιο τρυφερό πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για κάποιον είναι να του πούμε ένα καθαρό:
«Δεν μπορώ να σου δώσω αυτό που θέλεις. Και επειδή σε σέβομαι, δεν θέλω να σε κρατήσω περιμένοντας.»
Ίσως πονέσει.
Αλλά κάποια στιγμή ο άλλος θα μπορέσει να γυρίσει πίσω και να πει:
«Τουλάχιστον μου φέρθηκε με ειλικρίνεια.»
Και αυτό, φίλε μου, είναι μια μορφή σεβασμού που αξίζει να υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις.
