Ο άνθρωπος που νιώθει τα λάθη του — είναι ο άνθρωπος που σώζεται

Δεν είναι η τελειότητα που κάνει την ψυχή όμορφη.
Είναι η ικανότητα να βλέπεις τα λάθη σου,
να τα νιώθεις,
να τα κουβαλάς όχι σαν αλυσίδες,
αλλά σαν μαθήματα.

Μετάνοια σημαίνει ότι η καρδιά σου ζει.
Ότι δεν έγινες πέτρα.
Ότι μια πράξη σου σε πονάει αρκετά ώστε να θες να γίνεις καλύτερος.

Ενσυναίσθηση σημαίνει ότι νιώθεις τον άλλον.
Ότι δεν είσαι σκληρός,
ότι μπορείς να μπεις για λίγο στα παπούτσια του,
να δεις τον πόνο του,
να καταλάβεις τι σημαίνει “πληγώνω”.

Ευαισθησία δεν είναι αδυναμία — είναι δύναμη.
Είναι η απόδειξη ότι η ψυχή σου δεν έχει σκληρύνει από τη ζωή,
ότι μέσα σου υπάρχει ακόμα χώρος για φως,
ότι μπορείς να συγκινηθείς,
να λυπηθείς,
να αγαπήσεις.

Αυτογνωσία σημαίνει ότι βλέπεις τον εαυτό σου καθαρά.
Δεν κρύβεσαι πίσω από δικαιολογίες,
δεν φτιάχνεις ψεύτικες εικόνες,
δεν ρίχνεις τις ευθύνες αλλού.
Λες: “Ναι, αυτό το έκανα. Και θέλω να το διορθώσω.”

Κι όλα αυτά μαζί…
δεν περιγράφουν έναν τέλειο άνθρωπο.
Περιγράφουν έναν αληθινό.
Έναν άνθρωπο που μπορεί να αλλάξει,
να ωριμάσει,
να αγαπήσει βαθύτερα.

Γιατί ο άνθρωπος που νιώθει τα λάθη του
είναι ο άνθρωπος που έχει ψυχή.
Και η ψυχή που νιώθει,
είναι η ψυχή που σώζεται.